မေကာင္းေသာမိန္းမအားစြဲလန္းေနသူအတြက္

ေႏြရာသီ၏ပူျပင္းလွေသာ ေန႔တစ္ေန႔တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ အခန္းတြင္ တစ္ေယာက္တည္းထိုင္၍ စာအုပ္ တစ္အုပ္ကို ဖတ္ေနမိ၏။ ထိုစာအုပ္၏ အမည္မွာ (SARIRAKA SASTRA) ေခၚ ဆာရီ ေရခါသွ်တၱရ ဟုအမည္ရေလ၏။ ထိုစာအုပ္မွာ အဘမင္းသိခၤ၏ မရမ္းတလင္းလကၡဏာ အႏွစ္ သာရမ်ားကို ပံုႏွင့္တကြေဖာ္ျပထား ေလ၏။ လူသားတို႔၏ လက္ဖ၀ါးျပင္တြင္ အင္မတန္ ေသးငယ္ေသာ ဘ၀အေျပာင္းအလဲမ်ားကို ျဖစ္ေပၚ ေစေသာ လကၡဏာအမွတ္ သားမ်ားကို ေဖာ္ျပထား ေသာ စာအုပ္ျဖစ္ေလ၏။

ထိုစာအုပ္ထဲတြင္ လကၡဏာပံုမ်ားကို လက္ယာဘက္၊လက္ ၀ဲဘက္ႏွင့္ လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားတြင္ ေပၚေပါက္ ေနေသာ သေကၤတစသည္ျဖင့္ အေသးစိပ္ေဖာ္ျပထားေလ၏။ ထိုစာအုပ္ကို ဖတ္ရင္းႏွင့္ လကၡဏာပညာ၏ ေလးနက္ပံု၊ အေသးစိပ္ပံု၊ နက္႐ိႈင္းပံု၊ က်ယ္၀န္းပံုတို႔ကို သိခြင့္ရေလေတာ့၏။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္၏အခန္းထဲသို႔ အသက္အားျဖင့္ (၄၅) ႏွစ္ခန္႔ရွိေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ၀င္ေရာက္ လာေလ၏။ထို႔ေနာက္ ၎အမ်ိဳးသမီးက ကြ်န္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပေလ၏။ ေဗဒင္ကို ကိုယ္စား ေမးခ်င္လို႔ပါဆရာ။ ကြ်န္မအတြက္ ေမးမွာမဟုတ္ပါဘူး။ သားအတြက္ေမးမွာပါ။ ၿပီးေတာ့ အကူအညီေလးပါ ေတာင္းပါရေစဟု ေျပာေလ၏။

ကြ်န္မရဲ့ သားေလးကို ကူညီေပးေစခ်င္ပါတယ္။ သူက အသက္(၁၈)-ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ အိမ္ေထာင္မရွိေသးပါဘူး။ လူပ်ိဳလူလြတ္ ပါ။ အခု သူက မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ႀကိဳက္ေနပါတယ္။ ကြ်န္မ သေဘာမတူႏိုင္ပါဘူးဆရာ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့မေကာင္းတဲ့ မိန္းကေလးျဖစ္ေနလို႔ပါ။ လင္ေတြဆိုတာလည္း တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ ေယာက္ယူေနတာ အခု ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိေနၿပီလဲ။ မေကာင္းတာေတာင္ လုပ္စားေနတယ္လို႔ ေျပာၾက တာပဲ။ အသက္ ဆိုရင္လည္း ကြ်န္မသားနဲ႔က အေမနဲ႔ သားေလာက္ကိုရွိပါတယ္။

အဲဒါကို ကြ်န္မသားေလးကို ေျပာျပတယ္။ လံုး၀ကိုေျပာလို႔မရဘူး။ အခု အေမကိုေတာင္ ျပန္ၿပီး ရန္လုပ္ ေနတယ္။ ျပန္ေအာ္ေနၿပီဆရာရယ္။ အဲဒီအတြက္ အရမ္း စိတ္ဆင္းရဲေနရပါတယ္။ အဲဒါ ကြ်န္မသားေလး အဲဒီ မေကာင္းတဲ့မိန္ကေလးကို မစြဲလမ္းေအာင္ သူ႕ရင္ထဲမွာ အဲဒီမိန္းကေလးကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ဒီစိတ္ေသာကေတြ အားလံုးကို ေအးခ်မ္းသြားေအာင္ ကူညီေပးပါဟု ေျပာေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ဘ၀၏မီးေတာက္မီးလွ်ံမ်ားကို ၿငိမ္းေအးေစေသာကိစၥမ်ားတြင္ အသံုးျပဳရေသာ အင္းစမေတာ္ႀကီးကို မႈိင္းကိုင္စကၠဴတြင္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးစြဲကာ အသင့္ေဆာင္ထားေသာ ေဆးဖေယာင္းမ်ားကို က်ိဳခ်က္၍ အင္းဖေယာင္းတိုင္ စီရင္ေပးလိုက္ေလ၏။

ထိုစမေတာ္ကို ကြ်ႏ္ုပ္တို႔၏ အဘမင္းသိခၤက ေနသူရိန္ဟု အမည္ေပးထား၏။ ထိုစမေတာ္သည္ ဘ၀၏မီးေတာက္မီးလွ်ံမ်ား တဏွာရမက္၊အမ်က္ေဒါသစသည္တို႔ကို ထိမ္းခ်ဳပ္ရေသာအခါ၌ အသံုးျပဳရေသာ အင္းစမေတာ္ျဖစ္ေလသည္။

ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္ ကြ်ႏ္ုပ္စီရင္ေပးလိုက္ေသာ ထိုအင္းဖ ေယာင္းတိုင္ကို သူ႕သား၏ အိပ္ယာေခါင္းရင္းတြင္ ထြန္း၍ ဆုေတာင္းသည့္ေနာက္ပိုင္းတြင္ သူ၏သားျဖစ္သူ၏ရင္ထဲတြင္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ပူေလာင္ေသာ စိတ္မ်ား၊မေကာင္းေသာ စိတ္မ်ားသည္ အံ့ၾသဖြယ္ေျပေပ်ာက္၍ ၿငိမ္းေအးသြားသည္ဟူ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္၏မိတ္ေဆြမ်ားလည္း ဤကဲ့သို႔အခက္အခဲမ်ား မိမိတို႔၏မိသားစု သို႔မဟုတ္ ပတ္၀န္း က်င္ တြင္ ႀကံဳေတြရပါက အထက္ပါ အင္းစမေတာ္ကို မိတၱဴကူးယူ၍ ယံုၾကည္စြာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေၾကာင္း…..

ေပ်ာက္ေနေသာသူအတြက္

တစ္ေန႔မွာ ကြ်ႏ္ုပ္၏အခန္းတြင္းသို႔ လူဆယ္ဦးခန္႔တို႔သည္ သုတ္သိသုတ္ျပာျဖင့္ ေျပး၀င္လာၾကေလ၏။ ၎တို႔၏ အမူအရာ ၾကည့္ရသည္မွာ လြန္စြာအေရးႀကီးေနေသာပံုျဖစ္၏။ ထို႔အတူ လြန္စြာမွလည္း စိတ္ပူေနေသာပံုလည္း ျဖစ္ေလ၏။ ထိုအထဲတြင္ ပါလာေသာ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးက ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပေလ၏။

ဒီလိုပါဆရာ။ ကြ်န္ေတာ့္ သမီးေလးေပ်ာက္သြားလို႔ပါ။ ဘယ္ ကို ေရာက္လို႔ ေရာက္မွန္းလည္း မသိျဖစ္ေနပါတယ္။ ေပ်ာက္ေန တာတစ္ပါတ္ေလာက္ေတာ့ရွိပါၿပီ။ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း စံုစမ္းလို႔ ရသေလာက္ေတာ့ စံုစမ္းထားပါတယ္။ ရွာတာလည္းႏွံ႔ေနပါၿပီ။ ဘယ္လိုမွကို စံုစမ္းလို႔လည္းမရဘူး။ ရွာလို႔လည္းမရဘူး။

ၿပီးေတာ့ဆရာရယ္ သူက ရွမ္းျပည္ေရာက္တာလည္း (၁)လ ေလာက္ပဲ ရွိေသးတယ္။ ရွမ္းစကားကလည္းမတတ္၊ မသြားတတ္ မလာတတ္နဲ႔ ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ သမီးေလး အရမ္းဒုကၡေတြ႔ေနၿပီ ထင္ပါတယ္။ သူ႔အေမဆို သမီးေပ်ာက္တဲ့ေန႔ကစၿပီး အိပ္ယာထဲလဲေနတာ။ အဲဒါ ဆရာကူညီေပးပါဦးဆရာရယ္ဟု ေျပာေလ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း အသင့္စီမံထားေသာ ေဆးဖေယာင္းမ်ားကိုက်ိဳခ်က္၍ ေအာက္ပါအင္းစမ ေတာ္ႀကီးကို အင္းဖေယာင္းတိုင္ စီရင္၍ ေပးလိုက္ေလ၏။ ထိုစမေတာ္၏အမည္ကို ကြ်ႏ္ုပ္တို႔၏ အဘဆရာ ႀကီးမင္းသိခၤက မယ္ေတာ္ႀကီးဟု အမည္ေပးထားေလ၏။ ပစၥည္းေပ်ာက္ လူေပ်ာက္ကိစၥမ်ားကို အသံုးျပဳရ ေသာ စမေတာ္ႀကီးျဖစ္ေလ၏။

ခ်စ္စု၏ မိဘမ်ားသည္ ကြ်ႏ္ုပ္စီရင္ေပးေသာ အင္းဖေယာင္း တိုင္ကို မီးထြန္၍ ဆုေတာင္းၾကေလ၏။ (၂)-ရက္ခန္႔အၾကာတြင္ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ေနေသာ၎တို႔၏ သမီးေလးခ်စ္စုကို အလုပ္႐ံုေရွ႔တြင္ ျပန္လည္၍ေတြ႕ရေလေတာ့၏။အျဖစ္အပ်က္အမွန္ကို ေပ်ာက္ေနေသာမခ်စ္စုေျပာျပသည္ ကား သူ႕အား အလုပ္႐ံုတြင္ အေဖျဖစ္သူက ဆူလိုက္ရာ အေဖကို စိတ္ေကာက္၍ အလုပ္မွအိမ္သို႔ တစ္ေယာက္ထဲ ျပန္လာခဲ့ရာ လိုင္းကားမွားစီး၍ မည္သည့္ေနရာသို႔ ေရာက္သြားမွန္းမသိ။ မ်က္ စိလည္သြား၏။ ဘယ္ေနရာတြင္ဆင္းရမည္ကို မမွတ္မိေသာ ေၾကာင့္ ကားဂိတ္အဆံုးထိ ပါသြားေလ၏။ ကားဂိတ္ဆံုးေသာအ ခါ ကားေပၚတြင္ သူႏွင့္ အသက္(၅၀)ခန္႔ အေဒၚႀကီးတစ္ဦးသာ က်န္ေနသည္။ ထိုအေဒၚႀကီးက ဘယ္သြားမွာလည္းဟု ထိုင္းလို ေမးေသာအခါ နားမလည္သျဖင့္ ေရာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနေလ ၏။ အိမ္သို႔ ဖံုးဆက္ရန္လည္း ဖံုးနံပါတ္ကို အလြတ္မရသျဖင့္ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနရေလ၏။ေနာက္ဆံုးတြင္ ထိုအေဒၚႀကီးက သနားသျဖင့္အိမ္သို႔ေခၚသြားေလ၏။ ထိုအေဒၚႀကီးအိမ္တြင္ (၅)-ရက္ခန္႔ ေနရ၏။ ထို႔ေနာက္ ထိုအေဒၚႀကီးမွ စံုစမ္းကာ လံုငန္သို႔ အေရာက္ျပန္ပို႔ ေပးေလေတာ့၏။ ဤကား မခ်စ္စုေလး ျပန္ေျပာျပေသာ ၎၏ အျဖစ္အပ်က္မွန္တည္း။

မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ…..သင္တို႔၏ ပါတ္၀န္က်င္တြင္ မခ်စ္စုေလးမိဘမ်ားကဲ့သို႔ ဒုကၡ အခက္အခဲႀကံဳေတြ႕ရေသာသူမ်ားရွိပါက အထက္ပါ အင္းစမ ေတာ္ႀကီးကို မိတၱဴကူးယူ၍ ဖေယာင္းတိုင္တြင္ပတ္ကာ မီးထြန္းဆု ေတာင္းႏိုင္ပါေၾကာင္း။

ေပ်ာက္ေနေသာသူအတြက္

တစ္ေန႔မွာ ကြ်ႏ္ုပ္၏အခန္းတြင္းသို႔ လူဆယ္ဦးခန္႔တို႔သည္ သုတ္သိသုတ္ျပာျဖင့္ ေျပး၀င္လာၾကေလ၏။ ၎တို႔၏ အမူအရာ ၾကည့္ရသည္မွာ လြန္စြာအေရးႀကီးေနေသာပံုျဖစ္၏။ ထို႔အတူ လြန္စြာမွလည္း စိတ္ပူေနေသာပံုလည္း ျဖစ္ေလ၏။ ထိုအထဲတြင္ ပါလာေသာ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးက ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပေလ၏။

ဒီလိုပါဆရာ။ ကြ်န္ေတာ့္ သမီးေလးေပ်ာက္သြားလို႔ပါ။ ဘယ္ ကို ေရာက္လို႔ ေရာက္မွန္းလည္း မသိျဖစ္ေနပါတယ္။ ေပ်ာက္ေန တာတစ္ပါတ္ေလာက္ေတာ့ရွိပါၿပီ။ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း စံုစမ္းလို႔ ရသေလာက္ေတာ့ စံုစမ္းထားပါတယ္။ ရွာတာလည္းႏွံ႔ေနပါၿပီ။ ဘယ္လိုမွကို စံုစမ္းလို႔လည္းမရဘူး။ ရွာလို႔လည္းမရဘူး။

ၿပီးေတာ့ဆရာရယ္ သူက ရွမ္းျပည္ေရာက္တာလည္း (၁)လ ေလာက္ပဲ ရွိေသးတယ္။ ရွမ္းစကားကလည္းမတတ္၊ မသြားတတ္ မလာတတ္နဲ႔ ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ သမီးေလး အရမ္းဒုကၡေတြ႔ေနၿပီ ထင္ပါတယ္။ သူ႔အေမဆို သမီးေပ်ာက္တဲ့ေန႔ကစၿပီး အိပ္ယာထဲလဲေနတာ။ အဲဒါ ဆရာကူညီေပးပါဦးဆရာရယ္ဟု ေျပာေလ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း အသင့္စီမံထားေသာ ေဆးဖေယာင္းမ်ားကိုက်ိဳခ်က္၍ ေအာက္ပါအင္းစမ ေတာ္ႀကီးကို အင္းဖေယာင္းတိုင္ စီရင္၍ ေပးလိုက္ေလ၏။ ထိုစမေတာ္၏အမည္ကို ကြ်ႏ္ုပ္တို႔၏ အဘဆရာ ႀကီးမင္းသိခၤက မယ္ေတာ္ႀကီးဟု အမည္ေပးထားေလ၏။ ပစၥည္းေပ်ာက္ လူေပ်ာက္ကိစၥမ်ားကို အသံုးျပဳရ ေသာ စမေတာ္ႀကီးျဖစ္ေလ၏။

ခ်စ္စု၏ မိဘမ်ားသည္ ကြ်ႏ္ုပ္စီရင္ေပးေသာ အင္းဖေယာင္း တိုင္ကို မီးထြန္၍ ဆုေတာင္းၾကေလ၏။ (၂)-ရက္ခန္႔အၾကာတြင္ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ေနေသာ၎တို႔၏ သမီးေလးခ်စ္စုကို အလုပ္႐ံုေရွ႔တြင္ ျပန္လည္၍ေတြ႕ရေလေတာ့၏။အျဖစ္အပ်က္အမွန္ကို ေပ်ာက္ေနေသာမခ်စ္စုေျပာျပသည္ ကား သူ႕အား အလုပ္႐ံုတြင္ အေဖျဖစ္သူက ဆူလိုက္ရာ အေဖကို စိတ္ေကာက္၍ အလုပ္မွအိမ္သို႔ တစ္ေယာက္ထဲ ျပန္လာခဲ့ရာ လိုင္းကားမွားစီး၍ မည္သည့္ေနရာသို႔ ေရာက္သြားမွန္းမသိ။ မ်က္ စိလည္သြား၏။ ဘယ္ေနရာတြင္ဆင္းရမည္ကို မမွတ္မိေသာ ေၾကာင့္ ကားဂိတ္အဆံုးထိ ပါသြားေလ၏။ ကားဂိတ္ဆံုးေသာအ ခါ ကားေပၚတြင္ သူႏွင့္ အသက္(၅၀)ခန္႔ အေဒၚႀကီးတစ္ဦးသာ က်န္ေနသည္။ ထိုအေဒၚႀကီးက ဘယ္သြားမွာလည္းဟု ထိုင္းလို ေမးေသာအခါ နားမလည္သျဖင့္ ေရာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနေလ ၏။ အိမ္သို႔ ဖံုးဆက္ရန္လည္း ဖံုးနံပါတ္ကို အလြတ္မရသျဖင့္ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနရေလ၏။ေနာက္ဆံုးတြင္ ထိုအေဒၚႀကီးက သနားသျဖင့္အိမ္သို႔ေခၚသြားေလ၏။ ထိုအေဒၚႀကီးအိမ္တြင္ (၅)-ရက္ခန္႔ ေနရ၏။ ထို႔ေနာက္ ထိုအေဒၚႀကီးမွ စံုစမ္းကာ လံုငန္သို႔ အေရာက္ျပန္ပို႔ ေပးေလေတာ့၏။ ဤကား မခ်စ္စုေလး ျပန္ေျပာျပေသာ ၎၏ အျဖစ္အပ်က္မွန္တည္း။

မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ…..သင္တို႔၏ ပါတ္၀န္က်င္တြင္ မခ်စ္စုေလးမိဘမ်ားကဲ့သို႔ ဒုကၡ အခက္အခဲႀကံဳေတြ႕ရေသာသူမ်ားရွိပါက အထက္ပါ အင္းစမ ေတာ္ႀကီးကို မိတၱဴကူးယူ၍ ဖေယာင္းတိုင္တြင္ပတ္ကာ မီးထြန္းဆု ေတာင္းႏိုင္ပါေၾကာင္း။

ေစ်းေရာင္းေကာင္းေစေသာနည္း

တစ္ေန႔သ၌ မဟာခ်ိဳင္ေန၀စ္ရွိ ကြ်ႏ္ုပ္၏ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာခန္းရွိရာသို႔ အသက္အားျဖင့္ ၄၅-ႏွစ္ခန္႔ရွိေသာ ဦးသူေတာ္ ဟုအမည္ရေသာ အညာသားတစ္ဦးေရာက္ရွိလာေလ၏။ ထိုဦးသူ ေတာ္ဆိုသူသည္ ျမန္မာျပည္အညာေဒသတစ္ခုမွျဖစ္ေလ၏။ ငယ္စဥ္က ဘုန္ႀကီး၀တ္၍ သာသနာေဘာင္တြင္ (၈)၀ါခန္႔အထိ ေနဘူးေလ၏။အသက္ႏွစ္ဆယ္ရွစ္ႏွစ္ခန႔္တြင္ သာသနာ့ေဘာင္ တြင္မေပ်ာ္ေမြ႕ေတာ့သျဖင့္ လူ၀တ္လဲကာ ထိုင္းႏိုင္းငံသို႔ တက္ လာခဲ့ေလ၏။ ထား၀ယ္အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးႏွင့္ အေၾကာင္းပါကာ သားသမီးသံုးဦးထြန္းကားခဲ့၏။ယခုအခါ ထိုဦးသူေတာ္ဆိုသူသည္ အလုပ္႐ံုတစ္ခုတြင္ ၀ဏၰျဖစ္ေနေလ၏။ထိုဦးသူေတာ္ဆိုသူသည္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပေလေတာ့၏။

ဒီလို ေဗဒင္ဆရာေရ။ က်ဳပ္ကဒီသူေဌးဆီမွာ အလုပ္လုပ္လာ တာလည္း ရွမ္းျပည္တစ္သက္ရွိၿပီဆိုေတာ့ သူေဌးႏွင့္ က်ဳပ္က

လည္း အလုပ္ရွင္နဲ႔အလုပ္သမားဆိုတာထက္ ညီအကိုေတြလို ျဖစ္ေနၾကတယ္ဆိုရင္ ပိုမွန္မယ္ထင္တယ္။ က်ဳပ္တို႔ကလူေဟာင္း ေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ကာ သူေဌးက သူတကာထက္ေတာ့ နည္းနည္း ပိုၿပီး ဦးစားေပးတယ္ဆိုရမယ္ဗ်။ အင္းၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္မွာ သူေဌးရဲ့ ခြင့္ ျပဳခ်က္နဲ႔ အလုပ္႐ံုထဲမွာ ေစ်းေရာင္းခြင့္ရခဲ့တယ္။ တစ္ႏွစ္လံုး မဆိုးပါဘူး။

အေရာင္းအ၀ယ္ေလးလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ေငြပိုေငြလွ်ံ ေလးလည္း အေတာ္စုမိခဲ့ေတာ့ကာ အညာဘက္က ဆင္းရဲတဲ့ စာ သင္တိုက္ေတြမွာ ၀ါဆိုသကၤန္းအပါးေစ့ ကပ္လွဴခဲ့ရတယ္ဗ်။

အခုႏွစ္ေရာက္ေတာ့ အေျခအေနက ေျပာင္းလဲသြားတယ္။ သူေဌးရဲ့ တူမဆိုတာက ေနာက္ထပ္ေစ်းဆိုင္အႀကီးႀကီး တစ္ဆိုင္ တည္ပါေလေရာ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ၿပိဳင္တာေပါ့ေဗဒင္ဆရာရယ္။ ရပါတယ္ ၿပိဳင္ပါ။ ပင္လယ္ေရပဲ ဘယ္သူေသာက္ေသာက္ေပါ့။ က်ဳပ္ကလည္း ဒီေလာက္သေဘာထား မေသးသိမ္ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ သူက မေကာင္းဘူးေဗဒင္ဆရာရဲ့။ မတရားတဲ့ နည္းလမ္းေတြန႔ဲ ေကာက္က်စ္တဲ့နည္းလမ္းေတြနဲ႔ လုပ္လာတာ ဆိုေတာ့ က်ဳပ္လည္း ဘယ္ခံႏိုင္မလဲဟု ေျပာေလ၏။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က ဘယ္လိုမေကာင္းတဲ့ ေကာက္က်စ္တဲ့ နည္းေတြနဲ႔ လုပ္လို႔လည္း ဦးသူေတာ္ရဲ့ ဟု ေမးလိုက္ေလရာ ထို

ဦးသူေတာ္က…..

ဒီလို ေဗဒင္ဆရာေရ့။ အရင္ဆံုး အရမ္းအဆင္ေျပေနတဲ့ သူေဌးနဲ႔ က်ဳပ္ကို အဆင္မေျပေအာင္ ရန္တိုက္ေပးတယ္။ က်ဳပ္ခ်ဲ မေရာင္းဘဲ ခ်ဲေရာင္းတယ္တို႔။ အတိုးေတြအမ်ားႀကီး စားတယ္တို႔ လူေတြကို စမတ္ခေတြအမ်ားႀကီးယူၿပီး လူသြင္းေနတယ္တို႔ အစံု ပါပဲေဗဒင္ဆရာရယ္။ သူေဌးကို နားသြင္းတယ္ေလ။ကြ်န္ေတာ္က လည္း ကိုယ္မွမလုပ္တာ မလုပ္ဘူးေပါ့။ ျပန္ရွင္းျပပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မရဘူး ေဗဒင္ဆရာေရ။ အခုသူေဌးကလည္း အလိုလိုေနရင္း သိပ္မၾကည္ခ်င္ေတာ့ဘူး။

ေနာက္ က်ဳပ္ဆိုင္မွာေစ်း၀ယ္ၿပီး သူ႔ဆိုင္မွာ ေစ်းမ၀ယ္တဲ့ လူေတြဆိုရင္ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ပညာေပးတယ္။ေနာက္ေတာ့လည္း လူေတြက သူ႕ကိုေၾကာက္ၿပီး သူ႕ဆိုင္မွာပဲ သြား၀ယ္ၾကေတာ့ တယ္။ က်ဳပ္ဆိုင္ကို လာခ်င္ရင္ေတာင္ သူ႕ကိုေၾကာက္လို႔ မလာ ရဲၾကေတာ့ဘူး။

    အဲဒီေတာ့ ေဗဒင္ဆရာရယ္။ က်ဳပ္ကို အၿပိဳင္အဆိုင္မွာ အႏိုင္ရၿပီး ေစ်းေရာင္းေကာင္းေအာင္၊ လာဘ္လာဘရႊင္လန္း ေအာင္၊ က်ဳပ္ေစ်းဆိုင္ လူမ်ားမ်ားလာေအာင္၊ လူစည္ကားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးစမ္းပါဗ်ာ။ က်ဳပ္ဒီ၀ါကြ်တ္မွာ ျမန္မာျပည္မွာ ကထိန္ခင္းဖို႔ ရည္ရြယ္ထားလို႔ပါဟု ဦးသူေတာ္က ေျပာေလ၏။

    ထို႔ေၾကာင့္ကြ်ႏ္ုပ္လည္း အသင့္စီမံထားေသာ ေဆးဖေယာင္း မ်ားကိုႀကိဳခ်က္၍ ေအာက္ေဖာ္ျပထားေသာအင္းစမေတာ္ႀကီးျဖင့္ အင္းဖေယာင္းတိုင္မ်ားစီရင္၍ ေပးလိုက္ေလ၏။

မၾကာေသာအခ်ိန္တြင္ ၎ဦးသူေတာ္ႀကီးလာေျပာျပသြား သည္ကား သူေဌး၏ တူမဆိုသူသည္ အလုပ္႐ံုထဲရွိ ျမန္မာျပည္

သား အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္မတည့္သျဖင့္ ထိုသူေဌးမွ ေမာင္းထုပ္ လိုက္ေလ၏။ဦးသူေတာ္ႏွင့္ သူေဌးလည္း ျပန္လည္အဆင္ေျပ သြား၏။ သူေဌး၏တူမေရာင္းခ်ခဲ့ေသာ ဆိုင္ေနရာကိုလည္း ဦးသူ ေတာ္ကို သူေဌးက ေပးေရာင္ခိုင္းခဲ့ေလရာ ဦးသူေတာ္ဆိုေသာ အညာသား ဘုန္ႀကီးလူထြက္ႀကီးသည္ သူရည္ရြယ္ထားေသာ ကထိန္အလွဴကို ျပည့္ျပည့္၀၀ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေတာ့မည္ျဖစ္ ေၾကာင္းလာေရာက္၍ ၀မ္းသာဖြယ္ ၾကည္ႏူးဖြယ္ ေျပာျပသြားေလ ေတာ့သတည္း။

ေစ်းေရာင္းေကာင္းေစေသာနည္း

တစ္ေန႔သ၌ မဟာခ်ိဳင္ေန၀စ္ရွိ ကြ်ႏ္ုပ္၏ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာခန္းရွိရာသို႔ အသက္အားျဖင့္ ၄၅-ႏွစ္ခန္႔ရွိေသာ ဦးသူေတာ္ ဟုအမည္ရေသာ အညာသားတစ္ဦးေရာက္ရွိလာေလ၏။ ထိုဦးသူ ေတာ္ဆိုသူသည္ ျမန္မာျပည္အညာေဒသတစ္ခုမွျဖစ္ေလ၏။ ငယ္စဥ္က ဘုန္ႀကီး၀တ္၍ သာသနာေဘာင္တြင္ (၈)၀ါခန္႔အထိ ေနဘူးေလ၏။အသက္ႏွစ္ဆယ္ရွစ္ႏွစ္ခန႔္တြင္ သာသနာ့ေဘာင္ တြင္မေပ်ာ္ေမြ႕ေတာ့သျဖင့္ လူ၀တ္လဲကာ ထိုင္းႏိုင္းငံသို႔ တက္ လာခဲ့ေလ၏။ ထား၀ယ္အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးႏွင့္ အေၾကာင္းပါကာ သားသမီးသံုးဦးထြန္းကားခဲ့၏။ယခုအခါ ထိုဦးသူေတာ္ဆိုသူသည္ အလုပ္႐ံုတစ္ခုတြင္ ၀ဏၰျဖစ္ေနေလ၏။ထိုဦးသူေတာ္ဆိုသူသည္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပေလေတာ့၏။

ဒီလို ေဗဒင္ဆရာေရ။ က်ဳပ္ကဒီသူေဌးဆီမွာ အလုပ္လုပ္လာ တာလည္း ရွမ္းျပည္တစ္သက္ရွိၿပီဆိုေတာ့ သူေဌးႏွင့္ က်ဳပ္က

လည္း အလုပ္ရွင္နဲ႔အလုပ္သမားဆိုတာထက္ ညီအကိုေတြလို ျဖစ္ေနၾကတယ္ဆိုရင္ ပိုမွန္မယ္ထင္တယ္။ က်ဳပ္တို႔ကလူေဟာင္း ေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ကာ သူေဌးက သူတကာထက္ေတာ့ နည္းနည္း ပိုၿပီး ဦးစားေပးတယ္ဆိုရမယ္ဗ်။ အင္းၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္မွာ သူေဌးရဲ့ ခြင့္ ျပဳခ်က္နဲ႔ အလုပ္႐ံုထဲမွာ ေစ်းေရာင္းခြင့္ရခဲ့တယ္။ တစ္ႏွစ္လံုး မဆိုးပါဘူး။

အေရာင္းအ၀ယ္ေလးလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ေငြပိုေငြလွ်ံ ေလးလည္း အေတာ္စုမိခဲ့ေတာ့ကာ အညာဘက္က ဆင္းရဲတဲ့ စာ သင္တိုက္ေတြမွာ ၀ါဆိုသကၤန္းအပါးေစ့ ကပ္လွဴခဲ့ရတယ္ဗ်။

အခုႏွစ္ေရာက္ေတာ့ အေျခအေနက ေျပာင္းလဲသြားတယ္။ သူေဌးရဲ့ တူမဆိုတာက ေနာက္ထပ္ေစ်းဆိုင္အႀကီးႀကီး တစ္ဆိုင္ တည္ပါေလေရာ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ၿပိဳင္တာေပါ့ေဗဒင္ဆရာရယ္။ ရပါတယ္ ၿပိဳင္ပါ။ ပင္လယ္ေရပဲ ဘယ္သူေသာက္ေသာက္ေပါ့။ က်ဳပ္ကလည္း ဒီေလာက္သေဘာထား မေသးသိမ္ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ သူက မေကာင္းဘူးေဗဒင္ဆရာရဲ့။ မတရားတဲ့ နည္းလမ္းေတြန႔ဲ ေကာက္က်စ္တဲ့နည္းလမ္းေတြနဲ႔ လုပ္လာတာ ဆိုေတာ့ က်ဳပ္လည္း ဘယ္ခံႏိုင္မလဲဟု ေျပာေလ၏။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က ဘယ္လိုမေကာင္းတဲ့ ေကာက္က်စ္တဲ့ နည္းေတြနဲ႔ လုပ္လို႔လည္း ဦးသူေတာ္ရဲ့ ဟု ေမးလိုက္ေလရာ ထို

ဦးသူေတာ္က…..

ဒီလို ေဗဒင္ဆရာေရ့။ အရင္ဆံုး အရမ္းအဆင္ေျပေနတဲ့ သူေဌးနဲ႔ က်ဳပ္ကို အဆင္မေျပေအာင္ ရန္တိုက္ေပးတယ္။ က်ဳပ္ခ်ဲ မေရာင္းဘဲ ခ်ဲေရာင္းတယ္တို႔။ အတိုးေတြအမ်ားႀကီး စားတယ္တို႔ လူေတြကို စမတ္ခေတြအမ်ားႀကီးယူၿပီး လူသြင္းေနတယ္တို႔ အစံု ပါပဲေဗဒင္ဆရာရယ္။ သူေဌးကို နားသြင္းတယ္ေလ။ကြ်န္ေတာ္က လည္း ကိုယ္မွမလုပ္တာ မလုပ္ဘူးေပါ့။ ျပန္ရွင္းျပပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မရဘူး ေဗဒင္ဆရာေရ။ အခုသူေဌးကလည္း အလိုလိုေနရင္း သိပ္မၾကည္ခ်င္ေတာ့ဘူး။

ေနာက္ က်ဳပ္ဆိုင္မွာေစ်း၀ယ္ၿပီး သူ႔ဆိုင္မွာ ေစ်းမ၀ယ္တဲ့ လူေတြဆိုရင္ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ပညာေပးတယ္။ေနာက္ေတာ့လည္း လူေတြက သူ႕ကိုေၾကာက္ၿပီး သူ႕ဆိုင္မွာပဲ သြား၀ယ္ၾကေတာ့ တယ္။ က်ဳပ္ဆိုင္ကို လာခ်င္ရင္ေတာင္ သူ႕ကိုေၾကာက္လို႔ မလာ ရဲၾကေတာ့ဘူး။

    အဲဒီေတာ့ ေဗဒင္ဆရာရယ္။ က်ဳပ္ကို အၿပိဳင္အဆိုင္မွာ အႏိုင္ရၿပီး ေစ်းေရာင္းေကာင္းေအာင္၊ လာဘ္လာဘရႊင္လန္း ေအာင္၊ က်ဳပ္ေစ်းဆိုင္ လူမ်ားမ်ားလာေအာင္၊ လူစည္ကားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးစမ္းပါဗ်ာ။ က်ဳပ္ဒီ၀ါကြ်တ္မွာ ျမန္မာျပည္မွာ ကထိန္ခင္းဖို႔ ရည္ရြယ္ထားလို႔ပါဟု ဦးသူေတာ္က ေျပာေလ၏။

    ထို႔ေၾကာင့္ကြ်ႏ္ုပ္လည္း အသင့္စီမံထားေသာ ေဆးဖေယာင္း မ်ားကိုႀကိဳခ်က္၍ ေအာက္ေဖာ္ျပထားေသာအင္းစမေတာ္ႀကီးျဖင့္ အင္းဖေယာင္းတိုင္မ်ားစီရင္၍ ေပးလိုက္ေလ၏။

မၾကာေသာအခ်ိန္တြင္ ၎ဦးသူေတာ္ႀကီးလာေျပာျပသြား သည္ကား သူေဌး၏ တူမဆိုသူသည္ အလုပ္႐ံုထဲရွိ ျမန္မာျပည္

သား အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္မတည့္သျဖင့္ ထိုသူေဌးမွ ေမာင္းထုပ္ လိုက္ေလ၏။ဦးသူေတာ္ႏွင့္ သူေဌးလည္း ျပန္လည္အဆင္ေျပ သြား၏။ သူေဌး၏တူမေရာင္းခ်ခဲ့ေသာ ဆိုင္ေနရာကိုလည္း ဦးသူ ေတာ္ကို သူေဌးက ေပးေရာင္ခိုင္းခဲ့ေလရာ ဦးသူေတာ္ဆိုေသာ အညာသား ဘုန္ႀကီးလူထြက္ႀကီးသည္ သူရည္ရြယ္ထားေသာ ကထိန္အလွဴကို ျပည့္ျပည့္၀၀ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေတာ့မည္ျဖစ္ ေၾကာင္းလာေရာက္၍ ၀မ္းသာဖြယ္ ၾကည္ႏူးဖြယ္ ေျပာျပသြားေလ ေတာ့သတည္း။

အလုပ္မလုပ္ေသာလင္အတြက္အင္းဖေယာင္းတိုင္

တစ္ေန႔သ၌ မေတြ႔ရသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ကြ်န္ုပ္ႏွင့္ ေမာင္ႏွမ အရင္းအျခာမ်ားပမာ ရင္းႏွီးခင္မင္ ရေသာ ေအးသီတာေအာင္ဟု အမည္ ရေသာ မိန္းကေလးတစ္ဦး ေရာက္ရွိလာေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ၀မ္းသာအားျဖင့္…..

ေဟ့ … လာေဟ့ ေအးသီတာ။ မေတြ႕ရတာလည္း ၾကာေပါ့။ ဘာေတြ အလုပ္႐ႈပ္ေနတာလဲဟု ေမးလိုက္ ေလ၏။

ထိုအခါ ေအးသီတာက….

ဒီလိုဆရာေရ…။ ကြ်န္မ ဆရာနဲ႔ မေတြ႕ရတဲ့ ဒီေလးငါးလေလာက္အတြင္း ကြ်န္မရဲ့အေျခအေနေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ေျပာင္းလဲသြားခဲ့တယ္။ အခု ကြ်န္မ အိမ္ေထာင္က်သြားၿပီ ဆရာေရ..ဟု ေျပာေလ၏။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က….

ဟ…တယ္ဟုတ္ပါလားေအးသီတာရဲ့။ ကဲ…နင့္ေယာက္်ား အေျခအေန ေျပာျပစမ္းပါဦးဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ရာ ေအးသီတာက..

အင္း… ကြ်န္မေယာက္်ားအေၾကာင္းေျပာရရင္ေတာ့ ကြ်န္မေယာက္်ားက အရက္ေသာက္ဘို႔ မေျပာနဲ႔ ေဆးလိပ္ေတြ ကြမ္းေတြေတာင္ မစားတတ္ဘူး။ ေလာင္းကစားလည္း လံုး၀၀ါသနာမပါဘူး။ မိန္းမဆိုရင္လည္း ကြ်န္မကလြဲရင္ က်န္တဲ့မိန္မ ဖြဲနဲ႔ဇကြဲပဲ။ ေယာင္လို႔ေတာင္လွည့္မၾကည့္ဘူးဟုေျပာေလ၏။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က….

လင္ရ ကံေကာင္းလွခ်ဥ္လားဟဲ့။ အမေလး အဲဒီလိုလင္မ်ိဳး လိုခ်င္လို႔ လိုက္ရွာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ထမင္းထုပ္ သိုးသြားမယ္။ ေတြ႕မွာေတာ့ မဟုတ္ဘူးဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ေလရာ ေအးသီတာက…

ကြ်န္မေယာက္်ားက မေကာင္းတာဆို ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္တတ္ဘူး။ အဲဒီလိုပဲ ေကာင္းတာလည္း ဘာတစ္ခုမွ ကို မလုပ္ဘူးဆရာေရဟု ျပန္ေျပာလိုက္ေလ၏။

ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာစမ္းပါဦး ေအးသီတာရဲ့ဟု ကြ်န္ုပ္ကေျပာလိုက္ေသာေၾကာင့္ ေအးသီတာသည္ သူ၏ ခ်စ္လွစြာေသာ လင္ေယာက္်ား အေၾကာင္းကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပေလေတာ့၏။

ဒီလို ဆရာေရ။ ကြ်န္မအမ်ိဳးသားနာမည္က ကိုမင္းေမာင္တဲ့။ သူက ေတာ္ေတာ္ေလး ႐ိုးသားပါတယ္။ အေစာက ကြ်န္မေျပာသလို မေကာင္းတာ ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္တတ္ရွာပါဘူး။ ကြ်န္မအေပၚလည္း အေတာ္ ေကာင္းရွာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ဆရာရယ္ သူက အလုပ္ေတာ္ေတာ္ပ်င္းတယ္။ တလမွာ ၁၀-ရက္ေလာက္ အလုပ္ နားတယ္။ အလုပ္မွာ နဲနဲေလးပင္ပန္းလာၿပီဆိုရင္ နားေတာ့တာပဲ။ အခု အလုပ္ေျပာင္းတာလည္း ဘယ္ႏွစ္ခုရွိၿပီလဲ။

အခုလည္း အိမ္ေထာင္က်တာ ဘယ္ႏွစ္လမွ မရွိေသးဘူး။ ထိုင္စားေနတာ ဘယ္ႏွစ္လရွိၿပီလဲ။ ကြ်န္မတစ္ ေယာက္ထဲ လုပ္ေနရတာ အဆင္မေျပဘူး ဆရာေရ။ အလုပ္လုပ္ပါဆိုေတာ့ ေန႔ေရြ႕ ညေရြ႕နဲ႔။ အဲဒါဆရာေရ။ ကြ်န္မေယာက္်ားကို မပ်င္းေအာင္ အလုပ္ႀကိဳးစား ခ်င္စိတ္ေပါက္ေအာင္ တစ္ခုခု လုပ္ေပးပါဆရာရယ္ဟု ေျပာေလ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း အလုပ္ပ်င္းေသာ ေအးသီတာ၏ လင္ေတာ္ေမာင္အတြက္ အသင့္ စီမံထားေသာ ေဆးဖေယာင္းမ်ားကို ႀကိဳခ်က္၍ ေအာက္တြင္ေဖာ္ျပထားေသာ အင္းစမေတာ္ႀကီးျဖင့္ အင္းဖေယာင္းတိုင္ မ်ားျပဳလုပ္၍ ေပးလိုက္ေလ၏။

ထိုေန႔မွစ၍ ကိုမင္းေမာင္ဆိုသူသည္ အလုပ္မလုပ္ရလွ်င္ မေနႏိုင္ေသာေၾကာင့္ မရွိရွိတာရွာေဖြ၍ လုပ္ေန ေတာ့သည္ဟူ၏။

ခ်စ္လွစြာေသာ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား….

သင္တို႔၏ မိသားစုမ်ားထဲတြင္ တစ္စံုတစ္ေယာက္သည္ အလုပ္ပ်င္း သည္ဆိုပါက အထက္တြင္ ေဖာ္ျပထား ေသာ အင္းစမေတာ္ကို မိတၱဴကူးယူ၍ ဖေယာင္းတိုင္တြင္ပတ္ကာ မီးထြန္း ဆုေတာင္းႏိုင္ပါေၾကာင္း။

အလုပ္မလုပ္ေသာလင္အတြက္အင္းဖေယာင္းတိုင္

တစ္ေန႔သ၌ မေတြ႔ရသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ကြ်န္ုပ္ႏွင့္ ေမာင္ႏွမ အရင္းအျခာမ်ားပမာ ရင္းႏွီးခင္မင္ ရေသာ ေအးသီတာေအာင္ဟု အမည္ ရေသာ မိန္းကေလးတစ္ဦး ေရာက္ရွိလာေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ၀မ္းသာအားျဖင့္…..

ေဟ့ … လာေဟ့ ေအးသီတာ။ မေတြ႕ရတာလည္း ၾကာေပါ့။ ဘာေတြ အလုပ္႐ႈပ္ေနတာလဲဟု ေမးလိုက္ ေလ၏။

ထိုအခါ ေအးသီတာက….

ဒီလိုဆရာေရ…။ ကြ်န္မ ဆရာနဲ႔ မေတြ႕ရတဲ့ ဒီေလးငါးလေလာက္အတြင္း ကြ်န္မရဲ့အေျခအေနေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ေျပာင္းလဲသြားခဲ့တယ္။ အခု ကြ်န္မ အိမ္ေထာင္က်သြားၿပီ ဆရာေရ..ဟု ေျပာေလ၏။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က….

ဟ…တယ္ဟုတ္ပါလားေအးသီတာရဲ့။ ကဲ…နင့္ေယာက္်ား အေျခအေန ေျပာျပစမ္းပါဦးဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ရာ ေအးသီတာက..

အင္း… ကြ်န္မေယာက္်ားအေၾကာင္းေျပာရရင္ေတာ့ ကြ်န္မေယာက္်ားက အရက္ေသာက္ဘို႔ မေျပာနဲ႔ ေဆးလိပ္ေတြ ကြမ္းေတြေတာင္ မစားတတ္ဘူး။ ေလာင္းကစားလည္း လံုး၀၀ါသနာမပါဘူး။ မိန္းမဆိုရင္လည္း ကြ်န္မကလြဲရင္ က်န္တဲ့မိန္မ ဖြဲနဲ႔ဇကြဲပဲ။ ေယာင္လို႔ေတာင္လွည့္မၾကည့္ဘူးဟုေျပာေလ၏။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က….

လင္ရ ကံေကာင္းလွခ်ဥ္လားဟဲ့။ အမေလး အဲဒီလိုလင္မ်ိဳး လိုခ်င္လို႔ လိုက္ရွာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ထမင္းထုပ္ သိုးသြားမယ္။ ေတြ႕မွာေတာ့ မဟုတ္ဘူးဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ေလရာ ေအးသီတာက…

ကြ်န္မေယာက္်ားက မေကာင္းတာဆို ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္တတ္ဘူး။ အဲဒီလိုပဲ ေကာင္းတာလည္း ဘာတစ္ခုမွ ကို မလုပ္ဘူးဆရာေရဟု ျပန္ေျပာလိုက္ေလ၏။

ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာစမ္းပါဦး ေအးသီတာရဲ့ဟု ကြ်န္ုပ္ကေျပာလိုက္ေသာေၾကာင့္ ေအးသီတာသည္ သူ၏ ခ်စ္လွစြာေသာ လင္ေယာက္်ား အေၾကာင္းကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပေလေတာ့၏။

ဒီလို ဆရာေရ။ ကြ်န္မအမ်ိဳးသားနာမည္က ကိုမင္းေမာင္တဲ့။ သူက ေတာ္ေတာ္ေလး ႐ိုးသားပါတယ္။ အေစာက ကြ်န္မေျပာသလို မေကာင္းတာ ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္တတ္ရွာပါဘူး။ ကြ်န္မအေပၚလည္း အေတာ္ ေကာင္းရွာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ဆရာရယ္ သူက အလုပ္ေတာ္ေတာ္ပ်င္းတယ္။ တလမွာ ၁၀-ရက္ေလာက္ အလုပ္ နားတယ္။ အလုပ္မွာ နဲနဲေလးပင္ပန္းလာၿပီဆိုရင္ နားေတာ့တာပဲ။ အခု အလုပ္ေျပာင္းတာလည္း ဘယ္ႏွစ္ခုရွိၿပီလဲ။

အခုလည္း အိမ္ေထာင္က်တာ ဘယ္ႏွစ္လမွ မရွိေသးဘူး။ ထိုင္စားေနတာ ဘယ္ႏွစ္လရွိၿပီလဲ။ ကြ်န္မတစ္ ေယာက္ထဲ လုပ္ေနရတာ အဆင္မေျပဘူး ဆရာေရ။ အလုပ္လုပ္ပါဆိုေတာ့ ေန႔ေရြ႕ ညေရြ႕နဲ႔။ အဲဒါဆရာေရ။ ကြ်န္မေယာက္်ားကို မပ်င္းေအာင္ အလုပ္ႀကိဳးစား ခ်င္စိတ္ေပါက္ေအာင္ တစ္ခုခု လုပ္ေပးပါဆရာရယ္ဟု ေျပာေလ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း အလုပ္ပ်င္းေသာ ေအးသီတာ၏ လင္ေတာ္ေမာင္အတြက္ အသင့္ စီမံထားေသာ ေဆးဖေယာင္းမ်ားကို ႀကိဳခ်က္၍ ေအာက္တြင္ေဖာ္ျပထားေသာ အင္းစမေတာ္ႀကီးျဖင့္ အင္းဖေယာင္းတိုင္ မ်ားျပဳလုပ္၍ ေပးလိုက္ေလ၏။

ထိုေန႔မွစ၍ ကိုမင္းေမာင္ဆိုသူသည္ အလုပ္မလုပ္ရလွ်င္ မေနႏိုင္ေသာေၾကာင့္ မရွိရွိတာရွာေဖြ၍ လုပ္ေန ေတာ့သည္ဟူ၏။

ခ်စ္လွစြာေသာ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား….

သင္တို႔၏ မိသားစုမ်ားထဲတြင္ တစ္စံုတစ္ေယာက္သည္ အလုပ္ပ်င္း သည္ဆိုပါက အထက္တြင္ ေဖာ္ျပထား ေသာ အင္းစမေတာ္ကို မိတၱဴကူးယူ၍ ဖေယာင္းတိုင္တြင္ပတ္ကာ မီးထြန္း ဆုေတာင္းႏိုင္ပါေၾကာင္း။

အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္ရွာေဖြေနေသာသူမ်ားအတြက္

တစ္ေန႔သ၌ မဟာခ်ိဳင္ ေန၀စ္ရွိ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာခန္းကေလးရွိရာသို႔ အသက္အားျဖင့္ (၂၄)ႏွစ္ ခန္႔ရွိေသာ ႐ုပ္ရည္ေခ်ာေမာလွပေသာ အင္ၾကင္းေမဟုအမည္ရေသာ မိန္းကေလးတစ္ဦး ေရာက္ရွိလာၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပ၍ အကူအညီေတာင္းေလ၏။

ဆရာေရ ကြ်န္မကေတာ့ စကားေျပာရင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေျပာတတ္တယ္။ အခုလည္း ကြ်န္မဆရာကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေျပာမယ္ဟု ေျပာေလ၏။

ထိုအခါကြ်ႏ္ုပ္ကလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာတာ ေကာင္းပါတယ္။ အားမနာပါနဲ႔ ေျပာပါဟု ျပန္ေျပာ လိုက္ေလ၏။

ဒီလိုပါဆရာ။ ကြ်န္မတို႔ အလုပ္႐ံုမွာ ကိုဟိန္းေဇာ္ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။သူက ႐ုပ္လည္း ေျဖာင့္တယ္။

စကားေျပာလည္း အရမ္းေကာင္းတယ္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းက မသိမသာ ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား လူမင္းလိုလို ေတာင္ ထင္ရတယ္။ ဆံပင္ကလည္း အရွည္နဲ႔။ ေခတ္စကားနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့ ဒီဘဲႀကီး အရမ္းမိုက္တယ္ဆရာ။

အဲ… သူ႕ကိုျမင္ရင္ မႀကိဳက္တဲ့မိန္းကေလးဆိုတာ မရွိသ ေလာက္ပါပဲ။ ေတြ႕တဲ့မိန္းကေလးတိုင္းကေႀကြေတာ့တာပဲ ဆရာ။ အဲဒီအထဲမွာေတာ့ ကြ်န္မက အဆိုးဆံုးပါပဲ။ အ႐ူးအမူးပဲ။

ဒါေပမယ့္ဆရာရယ္။ အဲဒီကိုဟိန္းေဇာ္ကေတာ့ ႐ိုး႐ိုးသား သားပါပဲ။သူကေတာ့ ဒီေန႔အထိ ဘယ္မိန္းကေလးကိုမွ စိတ္၀င္ စားတဲ့ပံု မျပပါဘူး။ မိန္းကေလးေတြကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေပါ့ဆရာရယ္။

အထာေပးၾကတာေပါ့ဆရာရယ္။ လစ္ပို၀ယ္တိုက္ရတာနဲ႔။ ဒီေခါင္းေလွ်ာ္ေရးေလး ေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး ၀ယ္လာေပးရတာနဲ႔။ ေန႔တိုင္း ဖံုးဆက္ရတာနဲ႔။ အစံုပါပဲ။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီကိုဟိန္းေဇာ္ႀကီး ၾကည့္ရတာ အထာေပးလို႔ ေပးမွန္းလည္း မသိဘူးထင္ပါတယ္ဆရာရယ္။ ႐ိုးတာလား အတာလား ဘယ္လို ေျပာရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူး။

အဲဒီအထဲမွာေတာ့ ကြ်န္မက အဆိုးဆံုးပဲ။ ကြ်န္မကေတာ့ သူ႕ကိုတကယ္ခ်စ္တာေနာ္။ သူမ်ားေတြလို အေပၚယံမဟုတ္ဘူး။

အရမ္းခ်စ္တာ။ အခ်ိန္ျပည့္ သူ႕အေၾကာင္းပဲ ေခါင္းထဲမွာ ရွိေနတယ္။ သူ႕အေၾကာင္းေလးေတြ စဥ္းစားေနရရင္ အရာရာ ျပည့္စံုေနသလိုပဲ။ လံုငန္မွာ သူ႕ကိုျမင္ရရင္ အေမာေျပတယ္။ မေတြ႕ရတဲ့ရက္ေတြမွာဆိုရင္ တစ္ရက္ကို တကမၻာေလာက္ၾကာ တယ္ေတာင္ထင္ရတယ္ဟု ေျပာေလ၏။

လိုရင္းကိုေျပာမယ္ဆရာ။ အခုကြ်န္မစိတ္အရမ္း ပူေနတယ္။ ဒီျပင့္မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ေယာက္က သူ႔ရဲ့ အခ်စ္ကိုဦးသြား မွာအေၾကာက္ဆံုးပဲ။

အခု ကြ်န္မလိုအပ္ေနတာက သူက ကြ်န္မကို ေမတၱာရွိၿပီး ခ်စ္ေရးဆိုလာေအာင္ လုပ္ေပးပါဆရာရယ္ဟု ေျပာေလေတာ့၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္လည္း အသင့္စီစဥ္ထားေသာ ေဆး ဖေယာင္းမ်ားကိုႀကိဳခ်က္၍ ေအာက္ပါအင္းစမေတာ္ႀကီးျဖင့္ အင္း ဖေယာင္းတိုင္မ်ား စီရင္၍ေပးလိုက္ေလေတာ့၏။

ေနာင္တြင္ သိရသည္မွာ ကိုဟိန္းေဇာ္ဆိုေသာသူသည္ အင္ၾကင္းေမဆိုေသာမိန္းကေလးအား ခိုးေျပးသြားသည္ဟူသတည္း။

ထို႔ေၾကာင့္မည္သူမဆိုအင္ၾကင္းေမကဲ့သို႔ေသာ အခက္အခဲမ်ား ႀကံဳေတြ႔ေနရပါက ေအာက္တြင္ေဖာ္ျပ ထားေသာ အင္းစမ ေတာ္ႀကီးကို မိတၱဴကူးယူ၍ မီးထြန္းဆုေတာင္းႏိုင္ပါေၾကာင္း။

ထိုစမေတာ္ႀကီးကို အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္ ရရွိေစရန္အတြက္ မိတၱဴကူးယူ၍ ေဆာင္ထားျခင္း၊ အင္းဖေယာင္းတိုင္စီရင္၍ မီးထြန္းဆုေတာင္းျခင္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေၾကာင္း။

အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္ရွာေဖြေနေသာသူမ်ားအတြက္

တစ္ေန႔သ၌ မဟာခ်ိဳင္ ေန၀စ္ရွိ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာခန္းကေလးရွိရာသို႔ အသက္အားျဖင့္ (၂၄)ႏွစ္ ခန္႔ရွိေသာ ႐ုပ္ရည္ေခ်ာေမာလွပေသာ အင္ၾကင္းေမဟုအမည္ရေသာ မိန္းကေလးတစ္ဦး ေရာက္ရွိလာၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပ၍ အကူအညီေတာင္းေလ၏။

ဆရာေရ ကြ်န္မကေတာ့ စကားေျပာရင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေျပာတတ္တယ္။ အခုလည္း ကြ်န္မဆရာကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ ေျပာမယ္ဟု ေျပာေလ၏။

ထိုအခါကြ်ႏ္ုပ္ကလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာတာ ေကာင္းပါတယ္။ အားမနာပါနဲ႔ ေျပာပါဟု ျပန္ေျပာ လိုက္ေလ၏။

ဒီလိုပါဆရာ။ ကြ်န္မတို႔ အလုပ္႐ံုမွာ ကိုဟိန္းေဇာ္ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။သူက ႐ုပ္လည္း ေျဖာင့္တယ္။

စကားေျပာလည္း အရမ္းေကာင္းတယ္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းက မသိမသာ ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား လူမင္းလိုလို ေတာင္ ထင္ရတယ္။ ဆံပင္ကလည္း အရွည္နဲ႔။ ေခတ္စကားနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့ ဒီဘဲႀကီး အရမ္းမိုက္တယ္ဆရာ။

အဲ… သူ႕ကိုျမင္ရင္ မႀကိဳက္တဲ့မိန္းကေလးဆိုတာ မရွိသ ေလာက္ပါပဲ။ ေတြ႕တဲ့မိန္းကေလးတိုင္းကေႀကြေတာ့တာပဲ ဆရာ။ အဲဒီအထဲမွာေတာ့ ကြ်န္မက အဆိုးဆံုးပါပဲ။ အ႐ူးအမူးပဲ။

ဒါေပမယ့္ဆရာရယ္။ အဲဒီကိုဟိန္းေဇာ္ကေတာ့ ႐ိုး႐ိုးသား သားပါပဲ။သူကေတာ့ ဒီေန႔အထိ ဘယ္မိန္းကေလးကိုမွ စိတ္၀င္ စားတဲ့ပံု မျပပါဘူး။ မိန္းကေလးေတြကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေပါ့ဆရာရယ္။

အထာေပးၾကတာေပါ့ဆရာရယ္။ လစ္ပို၀ယ္တိုက္ရတာနဲ႔။ ဒီေခါင္းေလွ်ာ္ေရးေလး ေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး ၀ယ္လာေပးရတာနဲ႔။ ေန႔တိုင္း ဖံုးဆက္ရတာနဲ႔။ အစံုပါပဲ။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီကိုဟိန္းေဇာ္ႀကီး ၾကည့္ရတာ အထာေပးလို႔ ေပးမွန္းလည္း မသိဘူးထင္ပါတယ္ဆရာရယ္။ ႐ိုးတာလား အတာလား ဘယ္လို ေျပာရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူး။

အဲဒီအထဲမွာေတာ့ ကြ်န္မက အဆိုးဆံုးပဲ။ ကြ်န္မကေတာ့ သူ႕ကိုတကယ္ခ်စ္တာေနာ္။ သူမ်ားေတြလို အေပၚယံမဟုတ္ဘူး။

အရမ္းခ်စ္တာ။ အခ်ိန္ျပည့္ သူ႕အေၾကာင္းပဲ ေခါင္းထဲမွာ ရွိေနတယ္။ သူ႕အေၾကာင္းေလးေတြ စဥ္းစားေနရရင္ အရာရာ ျပည့္စံုေနသလိုပဲ။ လံုငန္မွာ သူ႕ကိုျမင္ရရင္ အေမာေျပတယ္။ မေတြ႕ရတဲ့ရက္ေတြမွာဆိုရင္ တစ္ရက္ကို တကမၻာေလာက္ၾကာ တယ္ေတာင္ထင္ရတယ္ဟု ေျပာေလ၏။

လိုရင္းကိုေျပာမယ္ဆရာ။ အခုကြ်န္မစိတ္အရမ္း ပူေနတယ္။ ဒီျပင့္မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ေယာက္က သူ႔ရဲ့ အခ်စ္ကိုဦးသြား မွာအေၾကာက္ဆံုးပဲ။

အခု ကြ်န္မလိုအပ္ေနတာက သူက ကြ်န္မကို ေမတၱာရွိၿပီး ခ်စ္ေရးဆိုလာေအာင္ လုပ္ေပးပါဆရာရယ္ဟု ေျပာေလေတာ့၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္လည္း အသင့္စီစဥ္ထားေသာ ေဆး ဖေယာင္းမ်ားကိုႀကိဳခ်က္၍ ေအာက္ပါအင္းစမေတာ္ႀကီးျဖင့္ အင္း ဖေယာင္းတိုင္မ်ား စီရင္၍ေပးလိုက္ေလေတာ့၏။

ေနာင္တြင္ သိရသည္မွာ ကိုဟိန္းေဇာ္ဆိုေသာသူသည္ အင္ၾကင္းေမဆိုေသာမိန္းကေလးအား ခိုးေျပးသြားသည္ဟူသတည္း။

ထို႔ေၾကာင့္မည္သူမဆိုအင္ၾကင္းေမကဲ့သို႔ေသာ အခက္အခဲမ်ား ႀကံဳေတြ႔ေနရပါက ေအာက္တြင္ေဖာ္ျပ ထားေသာ အင္းစမ ေတာ္ႀကီးကို မိတၱဴကူးယူ၍ မီးထြန္းဆုေတာင္းႏိုင္ပါေၾကာင္း။

ထိုစမေတာ္ႀကီးကို အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္ ရရွိေစရန္အတြက္ မိတၱဴကူးယူ၍ ေဆာင္ထားျခင္း၊ အင္းဖေယာင္းတိုင္စီရင္၍ မီးထြန္းဆုေတာင္းျခင္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေၾကာင္း။

အိမ္ရေစေသာအဓိ႒ာန္

အခုေျပာမယ့္ အဓိ႒ာန္ကို (၆၄)-ရက္လုပ္ရမယ္။ တနဂၤေႏြေန႔ကစၿပီး လုပ္ရမယ္။ ညနာရီျပန္(၂)ခ်က္ထိုးမွ ထၿပီးလုပ္ရမယ္။ ပထမဦးဆံုး လုပ္ရမွာကေတာ့ ဘုရားရွိခိုးေပါ့ဗ်ာ။ ဘယ္လိုရွိခိုးရမယ္လို႔ မညြန္ၾကားပါဘူး။ ကိုယ္ရွိခိုးတတ္သလို ရွိခိုးပါ။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္အိမ္ကေလးထဲမွာပဲ သန္႔ရွင္းၿပီး အေႏွာက္အယွက္ကင္းတဲ့ ေနရာကေလးတစ္ေနရာကို ေရြးခ်ယ္ၿပီး စားပြဲခံုေလးတစ္ခံုခ်။ ထမင္းစားစားပြဲ၀ိုင္းကေလးေလာက္ ရွိရင္ကို လံုေလာက္ပါၿပီ။ အဲဒီ စားပြဲေပၚမွာ ဖေယာင္းတိုင္စိုက္ၿပီးထြန္းဖို႔ ခြက္ကေလးတစ္ခြက္ အသင့္ထား။ အျဖဴေရာင္ ဖေယာင္းတိုင္ တစ္တိုင္ အသင့္စိုက္ထားပါ။ ဘုရားကို မီးပူေဇာ္တာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ကိုယ္လုပ္မယ့္ အလုပ္ကို ေလးစားေသာအားျဖင့္ ထြန္းရမယ့္ ဖေယာင္းတိုင္.........

စိတ္စြမ္းအင္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အလုပ္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ ဂမၻီရသေဘာပါတဲ့ အလုပ္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ကယ္လုပ္ရ မယ့္ အလုပ္က ႏွစ္မ်ိဳးပဲ ရွိတယ္ဗ်။ အဲဒီႏွစ္မ်ိဳးက ဘာလဲဆိုရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အရာကိုရဖို႔ အာ႐ံုျပဳခ်င္ျပဳ။ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အရာဟာ မုခ် ရေတာ့မယ္လို႔ ပါးစပ္ကရြတ္ဆိုၿပီး အတည္ျပဳခ်င္ျပဳ။ အဲဒီအလုပ္ပဲ ရွိတယ္ဗ်ာ။ စိတ္က်င့္စဥ္ ။ ဂမၻီရက်င့္စဥ္ေတြမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ က်ယ္၀န္း က်ယ္၀န္း သံုးခြက္ တစ္ခြက္တင္ က်ိဳခ်လိုက္ရင္ အဲဒီႏွစ္ခ်က္ပဲ ေတြ႕မယ္။ အေနာက္တိုင္းက ဆရာေတြကေတာ့ က်ဳပ္တို႔ ေျပာတဲ့ အာ႐ံုျပဳ တယ္ဆိုတဲ့ စကားကို ဗစ္ဇူရယ္လိုက္ေဖးရွင္း (VISUALIZATION) လို႔ သံုးေလ့ရွိတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ဳပ္တို႔ အတည္ျပဳတယ္ဆိုတဲ့ စကားကို အဖန္ေမးရွင္း (AFIRMATION) လို႔ သံုးေလ့ရ်ိတယ္ဗ်။ အခု အိမ္ရမယ့္ အဓိ႒ာန္မွာ လုပ္ရမွာက အာ႐ံုျပဳတာေရာ ၊ အတည္ျပဳတာေရာ လုပ္ရမွာ။

ကဲ စမယ္ဗ်ာ..။ ဒီအဓိ႒ာန္ကို တနဂၤေႏြေန႔မွာစၿပီး အဓိ႒ာန္ယူရမယ္ဗ်ာ။  ၇က္ေပါင္း (၆၄) ရက္တိတိ လုပ္ ရမယ္။ သီလအေနနဲ ့ေဆာက္တည္ဖို ့စဥ္စားရင္ေတာ့ မ်ားမ်ားစားစား မလုပ္ပါနဲ ့ဗ်ာ၊ တစ္ပါးပဲ လုပ္ပါဦး၊ အဲဒီတစ္ပါးကလည္း လံုရမယ္ေနာ္၊ ပါဏတိပါတာ -တစ္ပါးအသက္ကို သတ္ျခင္းမွေရွာင္ၾကဥ္၏” ဆိုတာ ကိုပဲ လုပ္ပါဗ်ာ၊ အဲဒီမွာ အာရုံယူရမွာက က်ယ္ေျပာလွတဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီးဗ်၊ မ်က္စိမိွတ္ၿပီး ထိုင္လိုက္တာနဲ ့ေကာင္းကင္ႀကီးကို အာရုံထဲမွာျမင္ေနရမယ္ေနာ္၊ အဲဒီ ေကာင္းႀကီး အာရုၿမဲလာၿပီဆိုရင္အဲဒီ ေကာင္းကင္ႀကီးကေန ေရႊေရာင္အရည္ေတြ၊ ေရႊေရာက္အမႈန္ေတြ ခင္ဗ်ားေခါင္းေပၚကို သြန္ခ်ေနတယ္လို ့အာရုံျပဳရမယ္၊ အဲဒီအာရုံကေတာ့ စြဲထင္ေနေအာင္ လုပ္ရမယ္” 
 အာရုံျပဳတဲ့အခါမွာ အတည္ျပဳတဲ့စာကိုရြတ္ရမယ္ဗ်၊ ဘယ္ေလာက္ ရြတ္ရမလဲဆိုေတာ့ ပုတီး တစ္ပတ္ျပည့္ေအာင္ ရြတ္ရမယ္၊

“အဲဒီ အတည္ျပဳစာကို ပုတီးတစ္ပတ္ စိပ္ရမယ္၊ ေမ့သြားမွာ၊ ထစ္သြားမွာစိုးရင္ အဲဒါကိုေရးၿပီး အဓိ႒ာန္စားပြဲ နားကနံရံမွာကပ္ထားရမယ္၊ စၿပီးရြတ္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ စားပြဲေပၚက ဖေယာင္းတိုင္ကို မီးထြန္း ထားရမွာေပါ့ဗ်ာ၊ အဲဒါ(၆၄) ရက္လုပ္ရမွာ၊ အတည္ျပဳစာကို ရြတ္ၿပီးတဲ့အခါမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ကေလးထိုင္ၿပီး ခင္ဗ်ားဟာ လွပတဲ့အိမ္ကေလးတစ္လံုး ပိုင္ဆိုင္သြားၿပီ၊ အဲဒီအိမ္ကေလးမွာ ခင္ဗ်ားေနေနတယ္လို ့စိတ္ကူးရမယ္

စိတ္အလုပ္ကိုးဗ်၊ စိတ္ကူးေကာင္းဖို ့၊ စိတ္ကူးၿငိမ္ဖို ့၊အာရုံထားတတ္ဖို ့အေရႀကီးတာေပါ့ဗ်ာ၊ ပထမ (၈) ရက္အထိ အတည္ျပဳစာကို ပုတီးတစ္ပတ္စာ ရြတ္ဆိုရမွာေနာ္၊ (၉)ရက္ေျမာက္တဲ့ေန ့မွာေတာ့ ပုတီးႏွစ္ပတ္စာျဖစ္သြားၿပီ၊ အဲဒီလိုပဲ (၈) ရက္ ျပည့္ၿပီးတိုင္း ပုတီးက တစ္ပတ္တစ္ပတ္ တိုးသြားမယ္ေနာ္၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ပုတီး (၈) ပတ္စာအထိေရာက္သြားမယ္”       

အိမ္ရေစေသာ မေနာမယအဓိ႒ာန္

“ငါဟာ ငါ့ကိုယ္ငါ အဆံုးအစမရွိတဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီးရဲ ့

မေနာမယဓာတ္ႀကီးမွာ အပ္ႏွံၿပီးၿပီ၊

မေနာမယဓာတ္ႀကီးနဲ ့ ငါနဲ ့ဟာ အဆက္အသြယ္ရၿပီ၊

ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းကင္က ငါအလုိရွိတဲ ့ အရာေတြကို

ေရႊေရာင္အရည္ေတြျဖစ္၊ ေရႊေရာင္အမႈန္ေတြအျဖစ္

ငါ့ ကိုယ္ေပၚကို သြန္းေလာင္းခ်ေနၿပီ၊ အဲဒီေရႊရည္ေရႊမႈန္ေတြဟာ

ငါရဲ ့ ခႏၶာကိုယ္အတြင္းမွာေရာ၊ အျပင္ပိုင္းမွာပါ၊ ျပည့္လွ်ံေနၿပီ၊ စိမ့္၀င္ေနၿပီ၊

ေဘးကိုေတာင္ လွ်ံက်ေနၿပီ၊ ဒါေၾကာင့္ ငါအလိုရွိေနတဲ ့အလြန္လွပခိုင္ခန္ ့တဲ့

အိမ္ကေလးတစ္လံုးကို ငါရၿပီ၊ ငါဟာ ေကာင္းကင္ကသြန္ခ်တဲ့

ေရႊေရာင္ေရႊရည္ေတြကို ငါႀကိဳက္သလို ဖန္တီးျခယ္လွယ္ႏုိင္ၿပီ၊

အဲဒီေရႊေရာင္စြမ္းရည္သတိၱေတြဟာ ငါအမိန္ ့ေပးတဲ့အတိုင္း

မျဖစ္မေနလုပ္ေပးေနၿပီ၊ ငါဟာ

ေကာင္းကင္က မေနာမယဓာတ္ႀကီးကသြန္ခ်တဲ့

ေရႊေရာင္စြမ္းရည္ထူးေတြကို အမွန္တကယ္ ပိုင္ဆိုင္သူျဖစ္ၿပီ”

အိမ္ရေစေသာအဓိ႒ာန္

အခုေျပာမယ့္ အဓိ႒ာန္ကို (၆၄)-ရက္လုပ္ရမယ္။ တနဂၤေႏြေန႔ကစၿပီး လုပ္ရမယ္။ ညနာရီျပန္(၂)ခ်က္ထိုးမွ ထၿပီးလုပ္ရမယ္။ ပထမဦးဆံုး လုပ္ရမွာကေတာ့ ဘုရားရွိခိုးေပါ့ဗ်ာ။ ဘယ္လိုရွိခိုးရမယ္လို႔ မညြန္ၾကားပါဘူး။ ကိုယ္ရွိခိုးတတ္သလို ရွိခိုးပါ။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္အိမ္ကေလးထဲမွာပဲ သန္႔ရွင္းၿပီး အေႏွာက္အယွက္ကင္းတဲ့ ေနရာကေလးတစ္ေနရာကို ေရြးခ်ယ္ၿပီး စားပြဲခံုေလးတစ္ခံုခ်။ ထမင္းစားစားပြဲ၀ိုင္းကေလးေလာက္ ရွိရင္ကို လံုေလာက္ပါၿပီ။ အဲဒီ စားပြဲေပၚမွာ ဖေယာင္းတိုင္စိုက္ၿပီးထြန္းဖို႔ ခြက္ကေလးတစ္ခြက္ အသင့္ထား။ အျဖဴေရာင္ ဖေယာင္းတိုင္ တစ္တိုင္ အသင့္စိုက္ထားပါ။ ဘုရားကို မီးပူေဇာ္တာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ကိုယ္လုပ္မယ့္ အလုပ္ကို ေလးစားေသာအားျဖင့္ ထြန္းရမယ့္ ဖေယာင္းတိုင္.........

စိတ္စြမ္းအင္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အလုပ္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ ဂမၻီရသေဘာပါတဲ့ အလုပ္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ကယ္လုပ္ရ မယ့္ အလုပ္က ႏွစ္မ်ိဳးပဲ ရွိတယ္ဗ်။ အဲဒီႏွစ္မ်ိဳးက ဘာလဲဆိုရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အရာကိုရဖို႔ အာ႐ံုျပဳခ်င္ျပဳ။ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အရာဟာ မုခ် ရေတာ့မယ္လို႔ ပါးစပ္ကရြတ္ဆိုၿပီး အတည္ျပဳခ်င္ျပဳ။ အဲဒီအလုပ္ပဲ ရွိတယ္ဗ်ာ။ စိတ္က်င့္စဥ္ ။ ဂမၻီရက်င့္စဥ္ေတြမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ က်ယ္၀န္း က်ယ္၀န္း သံုးခြက္ တစ္ခြက္တင္ က်ိဳခ်လိုက္ရင္ အဲဒီႏွစ္ခ်က္ပဲ ေတြ႕မယ္။ အေနာက္တိုင္းက ဆရာေတြကေတာ့ က်ဳပ္တို႔ ေျပာတဲ့ အာ႐ံုျပဳ တယ္ဆိုတဲ့ စကားကို ဗစ္ဇူရယ္လိုက္ေဖးရွင္း (VISUALIZATION) လို႔ သံုးေလ့ရွိတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ဳပ္တို႔ အတည္ျပဳတယ္ဆိုတဲ့ စကားကို အဖန္ေမးရွင္း (AFIRMATION) လို႔ သံုးေလ့ရ်ိတယ္ဗ်။ အခု အိမ္ရမယ့္ အဓိ႒ာန္မွာ လုပ္ရမွာက အာ႐ံုျပဳတာေရာ ၊ အတည္ျပဳတာေရာ လုပ္ရမွာ။

ကဲ စမယ္ဗ်ာ..။ ဒီအဓိ႒ာန္ကို တနဂၤေႏြေန႔မွာစၿပီး အဓိ႒ာန္ယူရမယ္ဗ်ာ။  ၇က္ေပါင္း (၆၄) ရက္တိတိ လုပ္ ရမယ္။ သီလအေနနဲ ့ေဆာက္တည္ဖို ့စဥ္စားရင္ေတာ့ မ်ားမ်ားစားစား မလုပ္ပါနဲ ့ဗ်ာ၊ တစ္ပါးပဲ လုပ္ပါဦး၊ အဲဒီတစ္ပါးကလည္း လံုရမယ္ေနာ္၊ ပါဏတိပါတာ -တစ္ပါးအသက္ကို သတ္ျခင္းမွေရွာင္ၾကဥ္၏” ဆိုတာ ကိုပဲ လုပ္ပါဗ်ာ၊ အဲဒီမွာ အာရုံယူရမွာက က်ယ္ေျပာလွတဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီးဗ်၊ မ်က္စိမိွတ္ၿပီး ထိုင္လိုက္တာနဲ ့ေကာင္းကင္ႀကီးကို အာရုံထဲမွာျမင္ေနရမယ္ေနာ္၊ အဲဒီ ေကာင္းႀကီး အာရုၿမဲလာၿပီဆိုရင္အဲဒီ ေကာင္းကင္ႀကီးကေန ေရႊေရာင္အရည္ေတြ၊ ေရႊေရာက္အမႈန္ေတြ ခင္ဗ်ားေခါင္းေပၚကို သြန္ခ်ေနတယ္လို ့အာရုံျပဳရမယ္၊ အဲဒီအာရုံကေတာ့ စြဲထင္ေနေအာင္ လုပ္ရမယ္” 
 အာရုံျပဳတဲ့အခါမွာ အတည္ျပဳတဲ့စာကိုရြတ္ရမယ္ဗ်၊ ဘယ္ေလာက္ ရြတ္ရမလဲဆိုေတာ့ ပုတီး တစ္ပတ္ျပည့္ေအာင္ ရြတ္ရမယ္၊

“အဲဒီ အတည္ျပဳစာကို ပုတီးတစ္ပတ္ စိပ္ရမယ္၊ ေမ့သြားမွာ၊ ထစ္သြားမွာစိုးရင္ အဲဒါကိုေရးၿပီး အဓိ႒ာန္စားပြဲ နားကနံရံမွာကပ္ထားရမယ္၊ စၿပီးရြတ္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ စားပြဲေပၚက ဖေယာင္းတိုင္ကို မီးထြန္း ထားရမွာေပါ့ဗ်ာ၊ အဲဒါ(၆၄) ရက္လုပ္ရမွာ၊ အတည္ျပဳစာကို ရြတ္ၿပီးတဲ့အခါမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ကေလးထိုင္ၿပီး ခင္ဗ်ားဟာ လွပတဲ့အိမ္ကေလးတစ္လံုး ပိုင္ဆိုင္သြားၿပီ၊ အဲဒီအိမ္ကေလးမွာ ခင္ဗ်ားေနေနတယ္လို ့စိတ္ကူးရမယ္

စိတ္အလုပ္ကိုးဗ်၊ စိတ္ကူးေကာင္းဖို ့၊ စိတ္ကူးၿငိမ္ဖို ့၊အာရုံထားတတ္ဖို ့အေရႀကီးတာေပါ့ဗ်ာ၊ ပထမ (၈) ရက္အထိ အတည္ျပဳစာကို ပုတီးတစ္ပတ္စာ ရြတ္ဆိုရမွာေနာ္၊ (၉)ရက္ေျမာက္တဲ့ေန ့မွာေတာ့ ပုတီးႏွစ္ပတ္စာျဖစ္သြားၿပီ၊ အဲဒီလိုပဲ (၈) ရက္ ျပည့္ၿပီးတိုင္း ပုတီးက တစ္ပတ္တစ္ပတ္ တိုးသြားမယ္ေနာ္၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ပုတီး (၈) ပတ္စာအထိေရာက္သြားမယ္”       

အိမ္ရေစေသာ မေနာမယအဓိ႒ာန္

“ငါဟာ ငါ့ကိုယ္ငါ အဆံုးအစမရွိတဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီးရဲ ့

မေနာမယဓာတ္ႀကီးမွာ အပ္ႏွံၿပီးၿပီ၊

မေနာမယဓာတ္ႀကီးနဲ ့ ငါနဲ ့ဟာ အဆက္အသြယ္ရၿပီ၊

ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းကင္က ငါအလုိရွိတဲ ့ အရာေတြကို

ေရႊေရာင္အရည္ေတြျဖစ္၊ ေရႊေရာင္အမႈန္ေတြအျဖစ္

ငါ့ ကိုယ္ေပၚကို သြန္းေလာင္းခ်ေနၿပီ၊ အဲဒီေရႊရည္ေရႊမႈန္ေတြဟာ

ငါရဲ ့ ခႏၶာကိုယ္အတြင္းမွာေရာ၊ အျပင္ပိုင္းမွာပါ၊ ျပည့္လွ်ံေနၿပီ၊ စိမ့္၀င္ေနၿပီ၊

ေဘးကိုေတာင္ လွ်ံက်ေနၿပီ၊ ဒါေၾကာင့္ ငါအလိုရွိေနတဲ ့အလြန္လွပခိုင္ခန္ ့တဲ့

အိမ္ကေလးတစ္လံုးကို ငါရၿပီ၊ ငါဟာ ေကာင္းကင္ကသြန္ခ်တဲ့

ေရႊေရာင္ေရႊရည္ေတြကို ငါႀကိဳက္သလို ဖန္တီးျခယ္လွယ္ႏုိင္ၿပီ၊

အဲဒီေရႊေရာင္စြမ္းရည္သတိၱေတြဟာ ငါအမိန္ ့ေပးတဲ့အတိုင္း

မျဖစ္မေနလုပ္ေပးေနၿပီ၊ ငါဟာ

ေကာင္းကင္က မေနာမယဓာတ္ႀကီးကသြန္ခ်တဲ့

ေရႊေရာင္စြမ္းရည္ထူးေတြကို အမွန္တကယ္ ပိုင္ဆိုင္သူျဖစ္ၿပီ”

၀င္းေဇာ္ႏွင့္ညႇိၿပီးအလုပ္လုပ္ပါ။

သင့္မွာ အေရးႀကီးတဲ့ အလုပ္ကိစၥရွိခဲ့ရင္ ေအာက္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ဇယားအတိုင္း အခ်ိန္အခါေရြးၿပီး ျပဳလုပ္ သင့္ပါတယ္။ သင္တို႔အတြက္ အလြန္ေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေတြဟာ စတုရန္း အခါႏွင့္ ႀတိရန္းအခါေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ စတုရန္ဆိုေတာ့ ေလးႀကိမ္ေျမာက္ေပါ့။ ႀတိရန္ဆိုေတာ့ သံုးႀကိမ္ ေျမာက္ေပါ့ဗ်ာ။အလြယ္မွတ္ရင္ ေလးေတြ သံုးေတြ မမွတ္ေတာ့ဘူး။…၀င္းေဇာ္လို႔ အလြယ္သာ မွတ္ထားမယ္ဗ်ာ..။

 

ေန႔သား	နံက္(၉း၀၀)မွ(၁၀း၃၀)အတြင္း	ညေန(၃း၀၀)မွ(၄း၃၀)အတြင္း
တနဂၤေႏြ	ဗုဒၶဟူးအခါ	အဂၤါအခါ
တနလၤာ	ၾကာသပေတးအခါ	ဗုဒၶဟူးအခါ
အဂၤါ	ေသာၾကာအခါ	ၾကာသပေတးအခါ
ဗုဒၶဟူး	စေနအခါ	ေသာၾကာအခါ
ၾကာသပေတး	တနဂၤေႏြအခါ	စေနအခါ
ေသာၾကာ	တနလၤာအခါ	တနဂၤေနြအခါ
စေန	အဂၤါအခါ	တနလၤာအခါ

၀င္းေဇာ္ႏွင့္ညႇိၿပီးအလုပ္လုပ္ပါ။

သင့္မွာ အေရးႀကီးတဲ့ အလုပ္ကိစၥရွိခဲ့ရင္ ေအာက္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ဇယားအတိုင္း အခ်ိန္အခါေရြးၿပီး ျပဳလုပ္ သင့္ပါတယ္။ သင္တို႔အတြက္ အလြန္ေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေတြဟာ စတုရန္း အခါႏွင့္ ႀတိရန္းအခါေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ စတုရန္ဆိုေတာ့ ေလးႀကိမ္ေျမာက္ေပါ့။ ႀတိရန္ဆိုေတာ့ သံုးႀကိမ္ ေျမာက္ေပါ့ဗ်ာ။အလြယ္မွတ္ရင္ ေလးေတြ သံုးေတြ မမွတ္ေတာ့ဘူး။…၀င္းေဇာ္လို႔ အလြယ္သာ မွတ္ထားမယ္ဗ်ာ..။

 

ေန႔သား	နံက္(၉း၀၀)မွ(၁၀း၃၀)အတြင္း	ညေန(၃း၀၀)မွ(၄း၃၀)အတြင္း
တနဂၤေႏြ	ဗုဒၶဟူးအခါ	အဂၤါအခါ
တနလၤာ	ၾကာသပေတးအခါ	ဗုဒၶဟူးအခါ
အဂၤါ	ေသာၾကာအခါ	ၾကာသပေတးအခါ
ဗုဒၶဟူး	စေနအခါ	ေသာၾကာအခါ
ၾကာသပေတး	တနဂၤေႏြအခါ	စေနအခါ
ေသာၾကာ	တနလၤာအခါ	တနဂၤေနြအခါ
စေန	အဂၤါအခါ	တနလၤာအခါ

အၿပိဳင္အဆိုင္ရွိလွ်င္

မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား.

သင္တို႔မွာ အၿပိဳင္အဆိုင္ျဖစ္ေစ ၊ တရားတေဘာင္ျဖစ္ေစ ရွိေနလွ်င္ ေအာက္မွာ ဇယားနဲ႔ ေဖာ္ျပထား တဲ့အတိုင္း လိုက္နာပါ။ အိမ္ကထြက္သြားတဲ့အခါ ဓါတ္သေဘာနဲ႔ နင္းသြားရမယ့္အသားကိုလည္း ေဖာ္ျပထား ပါတယ္။ ေခါင္းလွည့္ၿပီး မအိပ္ရမယ့္ အရပ္ကိုလည္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ဥပမာ။ ။ သင္ဟာ တနဂၤေႏြသားျဖစ္တယ္ဆိုပါစို႔။ ေျမာက္အရပ္ကို လွည္ၿပီး မအိပ္ရပါ။ သီဟိုဠ္သားကိုနင္းၿပီးမွ အိမ္ကထြက္ပါ။

 

ေန႔သား	ဦးေခါင္းလွည့္ၿပီးမအိပ္ရမည့္အရပ္	နင္းသြားရမည့္အသား
တနဂၤေႏြ	ေျမာက္အရပ္	သီဟိုဠ္သား
တနလၤာ	အေနာက္ေတာင္အရပ္	ဒန္းသား
အဂၤါ	အေရွ႕ေျမာက္အရပ္	အုန္းသား
ဗုဒၶဟူး	အေရွ႕အရပ္	ကန္႔ေကာ္သား
ၾကာသပေတး	အေရွ႕ေတာင္အရပ္	ဇီးသား
ေသာၾကာ	ေတာင္အရပ္	ေရွာက္သား
စေန	အေနာက္အရပ္	ေပါက္သား

အၿပိဳင္အဆိုင္ရွိလွ်င္

မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား.

သင္တို႔မွာ အၿပိဳင္အဆိုင္ျဖစ္ေစ ၊ တရားတေဘာင္ျဖစ္ေစ ရွိေနလွ်င္ ေအာက္မွာ ဇယားနဲ႔ ေဖာ္ျပထား တဲ့အတိုင္း လိုက္နာပါ။ အိမ္ကထြက္သြားတဲ့အခါ ဓါတ္သေဘာနဲ႔ နင္းသြားရမယ့္အသားကိုလည္း ေဖာ္ျပထား ပါတယ္။ ေခါင္းလွည့္ၿပီး မအိပ္ရမယ့္ အရပ္ကိုလည္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ဥပမာ။ ။ သင္ဟာ တနဂၤေႏြသားျဖစ္တယ္ဆိုပါစို႔။ ေျမာက္အရပ္ကို လွည္ၿပီး မအိပ္ရပါ။ သီဟိုဠ္သားကိုနင္းၿပီးမွ အိမ္ကထြက္ပါ။

 

ေန႔သား	ဦးေခါင္းလွည့္ၿပီးမအိပ္ရမည့္အရပ္	နင္းသြားရမည့္အသား
တနဂၤေႏြ	ေျမာက္အရပ္	သီဟိုဠ္သား
တနလၤာ	အေနာက္ေတာင္အရပ္	ဒန္းသား
အဂၤါ	အေရွ႕ေျမာက္အရပ္	အုန္းသား
ဗုဒၶဟူး	အေရွ႕အရပ္	ကန္႔ေကာ္သား
ၾကာသပေတး	အေရွ႕ေတာင္အရပ္	ဇီးသား
ေသာၾကာ	ေတာင္အရပ္	ေရွာက္သား
စေန	အေနာက္အရပ္	ေပါက္သား

သူရႆတီဂါထာ

ရေသ့ႀကီးဦးခႏၱီသည္ ျမန္မာျပည္အရပ္ရပ္ရွိ ဘုရားမ်ားတြင္ သံတန္ေဆာင္းႀကီးမ်ား ၊သံဇရပ္ႀကီးမ်ား လွဴဒါန္းခဲ့ ေလ၏။ ထိုသို ေဆာက္ရာတြင္အင္ဂ်င္နီယာမ်ား ေခၚလာၿပီးလွ်င္ တြက္ခ်က္ေစ၍ လိုအပ္ေသာ သံထည္ပစၥည္း မ်ားကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ျပည္လမ္းရွိ ကလပ္အင္ဂရိ ၿဗိတိသ် ကုမၸဏီတြင္ ေႀကြးစနစ္ျဖင့္ ၀ယ္ယူေလသည္။

ထိုသို႔ ၀ယ္ယူၿပီးလွ်င္ ရေသ့ႀကီးသည္ ၎ေဆာင္းေသာ ေဒါက္ခ်ာကို ခြ်တ္၍ ၎သံုးေနက် သူရႆတီ ဂါထာကို (၉)ေခါက္ရြတ္ေလသည္။ ထိုသို႔ ရြတ္ၿပီးလွ်င္ ထိုေဒါက္ခ်ာႀကီးကို သူ၏တပည့္ ေက်ာင္းသားတစ္ဦး အား မႏၱေလး ေစ်းခ်ိဳထဲတြင္ လွည့္ရန္ခိုင္းေလ၏။ ေစ်းခ်ိဳမွ လူမ်ားသည္ ထိုေဒါက္ခ်ာႀကီးကိုျမင္လွ်င္ ဦးခႏၱီ၏ ေဒါက္ခ်ာႀကီးမွန္း သိၾကေလ၏။ ထိုအခါ ေငြမ်ား ထည့္ၾက၏။ အခ်ိဳ႕ မိန္းမမ်ားသည္ နား၌ ပန္ထားေသာ နားကပ္ကိုပင္ ခြ်တ္၍ ေဒါက္ခ်ာအတြင္းသို႔ ထည့္ေလ၏။

ရေသ့ႀကီး၏ သူရႆတီ ဂါထာသည္ လြန္စြာမွ အစြမ္းထက္ေလ၏။ ထိုအခ်ိန္က ရေသ့ႀကီးထံတြင္ (၈)ႏွစ္သား အရြယ္ ကိုရင္ကေလးတစ္ပါး ရွိေလ၏။ ထိုကိုရင္ကေလးသည္ ေနာင္အခါတြင္ ေရႊဥေဒါင္း ေတာင္ဆရာေတာ္ႀကီး ျဖစ္လာေလ၏။ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ တရားပြဲတိုင္း၌ ထိုဂါထာကို ရြတ္ေတာ္မူေလ့ ရွိ၏။ ထိုဂြထာကို ေရတြင္မန္း၍ ဆိုင္ေရွ့တြင္ ပက္ျဖန္ထားေသာ္ ထိုဆိုင္သည္ လြန္စြာ လူစည္ကားမည္ ျဖစ္၏။ထိုဂါထာကို ေရတြင္မန္း၍ မ်က္ႏွာသစ္၍သြားေသာ္ ေကြ်းမည့္ ေမြးမည့္လူမ်ား ေပၚေပါက္လာမည္ ျဖစ္၏။ ထိုထူးျခားေသာ ဂါထာကို ကြ်ႏ္ုပ္၏ ခ်စ္လွစြာေသာ ဧည္သည့္ေတာ္မ်ား ရရွိေစလိုေသာ ေစတနာ ျဖင့္ ေဖာ္ျပလိုက္ရေပသတည္း။

လွ်ိဳ႕၀ွက္ရွားပါးေသာ သူရႆတီဂါထာေတာ္

ဥဳမ္...... ဥေသ်ာင္ ပါးနား ႏႈတ္လ်ာဖ်ားက ေစာင္ထ သူရႆတီ။

အညီမကြာ ပညာညာဏ္ျဖင့္ ၊ အႀကံေပးတတ္ ၊ ကိုယ္ေစာင့္နတ္လည္း ၊လာဘ္ႏွင့္မကြာ ၊ လိုရာတတိုင္း ရေစေသာ္၀္။

ငါ၏အသံ ၊ တစ္ရံၾကားက ၊ သားႏွင့္ညီႏွင့္အမွ် ၊ ႏွမအလား ၊ ခ်စ္ေတြပြား၍ ၊ စီးပြားခ်မ္းသာ ၊ တည္ေစေသာ္၀္။

ဥဳမ္.....တာရာသိဒၶိ ၊ ၀ႏၵာမိ-ေလးကြ်န္းမ်က္ႏွာ ၊ ေနကအဖ ၊ လကအမိ ၊ 

သြားေလရာရာ ၊ မဟာဂီရိ ၊ နတ္မင္းႀကီးသမီး ၊ ငါ့ကို မေစေသာ္၀္။

စီးပြားခ်မ္းသာ ၊ တည္ေစေသာ္၀္။

အသက္တစ္ရာ ၊ ရွည္ေစေသာ္၀္။

ဥဳမ္....တုေ႒ဟိ ၊ မမတုေ႒ဟိ ၊ ပိေယဟိ ။မမ ပိေယဟိ 

သေႏၷဟံ မမ သိေႏၷဟံ ။ တုယ်ံ တုယ်ံ ခိပၸ သိဒၶိ ခိပၸ သိဒၶိ။

ဓာေရယ် ဓာေရယ်။ ၀ါေရယ် ၀ါေရယ်။

ဘဒၵႏၱ ဘဒၵႏၱ ဒူေရ ဒူေရ။

သြာ ဟံုဟံု။

သင္တို႔၏အက်ိဳးကို အမွန္တကယ္ လိုလားေသာ

ဆရာဟိန္းတင့္ေဇာ္

သူရႆတီဂါထာ

ရေသ့ႀကီးဦးခႏၱီသည္ ျမန္မာျပည္အရပ္ရပ္ရွိ ဘုရားမ်ားတြင္ သံတန္ေဆာင္းႀကီးမ်ား ၊သံဇရပ္ႀကီးမ်ား လွဴဒါန္းခဲ့ ေလ၏။ ထိုသို ေဆာက္ရာတြင္အင္ဂ်င္နီယာမ်ား ေခၚလာၿပီးလွ်င္ တြက္ခ်က္ေစ၍ လိုအပ္ေသာ သံထည္ပစၥည္း မ်ားကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ျပည္လမ္းရွိ ကလပ္အင္ဂရိ ၿဗိတိသ် ကုမၸဏီတြင္ ေႀကြးစနစ္ျဖင့္ ၀ယ္ယူေလသည္။

ထိုသို႔ ၀ယ္ယူၿပီးလွ်င္ ရေသ့ႀကီးသည္ ၎ေဆာင္းေသာ ေဒါက္ခ်ာကို ခြ်တ္၍ ၎သံုးေနက် သူရႆတီ ဂါထာကို (၉)ေခါက္ရြတ္ေလသည္။ ထိုသို႔ ရြတ္ၿပီးလွ်င္ ထိုေဒါက္ခ်ာႀကီးကို သူ၏တပည့္ ေက်ာင္းသားတစ္ဦး အား မႏၱေလး ေစ်းခ်ိဳထဲတြင္ လွည့္ရန္ခိုင္းေလ၏။ ေစ်းခ်ိဳမွ လူမ်ားသည္ ထိုေဒါက္ခ်ာႀကီးကိုျမင္လွ်င္ ဦးခႏၱီ၏ ေဒါက္ခ်ာႀကီးမွန္း သိၾကေလ၏။ ထိုအခါ ေငြမ်ား ထည့္ၾက၏။ အခ်ိဳ႕ မိန္းမမ်ားသည္ နား၌ ပန္ထားေသာ နားကပ္ကိုပင္ ခြ်တ္၍ ေဒါက္ခ်ာအတြင္းသို႔ ထည့္ေလ၏။

ရေသ့ႀကီး၏ သူရႆတီ ဂါထာသည္ လြန္စြာမွ အစြမ္းထက္ေလ၏။ ထိုအခ်ိန္က ရေသ့ႀကီးထံတြင္ (၈)ႏွစ္သား အရြယ္ ကိုရင္ကေလးတစ္ပါး ရွိေလ၏။ ထိုကိုရင္ကေလးသည္ ေနာင္အခါတြင္ ေရႊဥေဒါင္း ေတာင္ဆရာေတာ္ႀကီး ျဖစ္လာေလ၏။ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ တရားပြဲတိုင္း၌ ထိုဂါထာကို ရြတ္ေတာ္မူေလ့ ရွိ၏။ ထိုဂြထာကို ေရတြင္မန္း၍ ဆိုင္ေရွ့တြင္ ပက္ျဖန္ထားေသာ္ ထိုဆိုင္သည္ လြန္စြာ လူစည္ကားမည္ ျဖစ္၏။ထိုဂါထာကို ေရတြင္မန္း၍ မ်က္ႏွာသစ္၍သြားေသာ္ ေကြ်းမည့္ ေမြးမည့္လူမ်ား ေပၚေပါက္လာမည္ ျဖစ္၏။ ထိုထူးျခားေသာ ဂါထာကို ကြ်ႏ္ုပ္၏ ခ်စ္လွစြာေသာ ဧည္သည့္ေတာ္မ်ား ရရွိေစလိုေသာ ေစတနာ ျဖင့္ ေဖာ္ျပလိုက္ရေပသတည္း။

လွ်ိဳ႕၀ွက္ရွားပါးေသာ သူရႆတီဂါထာေတာ္

ဥဳမ္...... ဥေသ်ာင္ ပါးနား ႏႈတ္လ်ာဖ်ားက ေစာင္ထ သူရႆတီ။

အညီမကြာ ပညာညာဏ္ျဖင့္ ၊ အႀကံေပးတတ္ ၊ ကိုယ္ေစာင့္နတ္လည္း ၊
လာဘ္ႏွင့္မကြာ ၊ လိုရာတတိုင္း ရေစေသာ္၀္။

ငါ၏အသံ ၊ တစ္ရံၾကားက ၊ သားႏွင့္ညီႏွင့္အမွ် ၊
ႏွမအလား ၊ ခ်စ္ေတြပြား၍ ၊ စီးပြားခ်မ္းသာ ၊ တည္ေစေသာ္၀္။

ဥဳမ္.....တာရာသိဒၶိ ၊ ၀ႏၵာမိ-ေလးကြ်န္းမ်က္ႏွာ ၊ ေနကအဖ ၊ လကအမိ ၊

သြားေလရာရာ ၊ မဟာဂီရိ ၊ နတ္မင္းႀကီးသမီး ၊ ငါ့ကို မေစေသာ္၀္။

စီးပြားခ်မ္းသာ ၊ တည္ေစေသာ္၀္။

အသက္တစ္ရာ ၊ ရွည္ေစေသာ္၀္။

ဥဳမ္....တုေ႒ဟိ ၊ မမတုေ႒ဟိ ၊ ပိေယဟိ ။မမ ပိေယဟိ

သေႏၷဟံ မမ သိေႏၷဟံ ။ တုယ်ံ တုယ်ံ ခိပၸ သိဒၶိ ခိပၸ သိဒၶိ။

ဓာေရယ် ဓာေရယ်။ ၀ါေရယ် ၀ါေရယ်။

ဘဒၵႏၱ ဘဒၵႏၱ ဒူေရ ဒူေရ။

သြာ ဟံုဟံု။

သင္တို႔၏အက်ိဳးကို အမွန္တကယ္ လိုလားေသာ

ဆရာဟိန္းတင့္ေဇာ္