ေပ်ာက္ေနေသာသူအတြက္

တစ္ေန႔မွာ ကြ်ႏ္ုပ္၏အခန္းတြင္းသို႔ လူဆယ္ဦးခန္႔တို႔သည္ သုတ္သိသုတ္ျပာျဖင့္ ေျပး၀င္လာၾကေလ၏။ ၎တို႔၏ အမူအရာ ၾကည့္ရသည္မွာ လြန္စြာအေရးႀကီးေနေသာပံုျဖစ္၏။ ထို႔အတူ လြန္စြာမွလည္း စိတ္ပူေနေသာပံုလည္း ျဖစ္ေလ၏။ ထိုအထဲတြင္ ပါလာေသာ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးက ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပေလ၏။

ဒီလိုပါဆရာ။ ကြ်န္ေတာ့္ သမီးေလးေပ်ာက္သြားလို႔ပါ။ ဘယ္ ကို ေရာက္လို႔ ေရာက္မွန္းလည္း မသိျဖစ္ေနပါတယ္။ ေပ်ာက္ေန တာတစ္ပါတ္ေလာက္ေတာ့ရွိပါၿပီ။ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း စံုစမ္းလို႔ ရသေလာက္ေတာ့ စံုစမ္းထားပါတယ္။ ရွာတာလည္းႏွံ႔ေနပါၿပီ။ ဘယ္လိုမွကို စံုစမ္းလို႔လည္းမရဘူး။ ရွာလို႔လည္းမရဘူး။

ၿပီးေတာ့ဆရာရယ္ သူက ရွမ္းျပည္ေရာက္တာလည္း (၁)လ ေလာက္ပဲ ရွိေသးတယ္။ ရွမ္းစကားကလည္းမတတ္၊ မသြားတတ္ မလာတတ္နဲ႔ ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ သမီးေလး အရမ္းဒုကၡေတြ႔ေနၿပီ ထင္ပါတယ္။ သူ႔အေမဆို သမီးေပ်ာက္တဲ့ေန႔ကစၿပီး အိပ္ယာထဲလဲေနတာ။ အဲဒါ ဆရာကူညီေပးပါဦးဆရာရယ္ဟု ေျပာေလ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း အသင့္စီမံထားေသာ ေဆးဖေယာင္းမ်ားကိုက်ိဳခ်က္၍ ေအာက္ပါအင္းစမ ေတာ္ႀကီးကို အင္းဖေယာင္းတိုင္ စီရင္၍ ေပးလိုက္ေလ၏။ ထိုစမေတာ္၏အမည္ကို ကြ်ႏ္ုပ္တို႔၏ အဘဆရာ ႀကီးမင္းသိခၤက မယ္ေတာ္ႀကီးဟု အမည္ေပးထားေလ၏။ ပစၥည္းေပ်ာက္ လူေပ်ာက္ကိစၥမ်ားကို အသံုးျပဳရ ေသာ စမေတာ္ႀကီးျဖစ္ေလ၏။

ခ်စ္စု၏ မိဘမ်ားသည္ ကြ်ႏ္ုပ္စီရင္ေပးေသာ အင္းဖေယာင္း တိုင္ကို မီးထြန္၍ ဆုေတာင္းၾကေလ၏။ (၂)-ရက္ခန္႔အၾကာတြင္ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ေနေသာ၎တို႔၏ သမီးေလးခ်စ္စုကို အလုပ္႐ံုေရွ႔တြင္ ျပန္လည္၍ေတြ႕ရေလေတာ့၏။အျဖစ္အပ်က္အမွန္ကို ေပ်ာက္ေနေသာမခ်စ္စုေျပာျပသည္ ကား သူ႕အား အလုပ္႐ံုတြင္ အေဖျဖစ္သူက ဆူလိုက္ရာ အေဖကို စိတ္ေကာက္၍ အလုပ္မွအိမ္သို႔ တစ္ေယာက္ထဲ ျပန္လာခဲ့ရာ လိုင္းကားမွားစီး၍ မည္သည့္ေနရာသို႔ ေရာက္သြားမွန္းမသိ။ မ်က္ စိလည္သြား၏။ ဘယ္ေနရာတြင္ဆင္းရမည္ကို မမွတ္မိေသာ ေၾကာင့္ ကားဂိတ္အဆံုးထိ ပါသြားေလ၏။ ကားဂိတ္ဆံုးေသာအ ခါ ကားေပၚတြင္ သူႏွင့္ အသက္(၅၀)ခန္႔ အေဒၚႀကီးတစ္ဦးသာ က်န္ေနသည္။ ထိုအေဒၚႀကီးက ဘယ္သြားမွာလည္းဟု ထိုင္းလို ေမးေသာအခါ နားမလည္သျဖင့္ ေရာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနေလ ၏။ အိမ္သို႔ ဖံုးဆက္ရန္လည္း ဖံုးနံပါတ္ကို အလြတ္မရသျဖင့္ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနရေလ၏။ေနာက္ဆံုးတြင္ ထိုအေဒၚႀကီးက သနားသျဖင့္အိမ္သို႔ေခၚသြားေလ၏။ ထိုအေဒၚႀကီးအိမ္တြင္ (၅)-ရက္ခန္႔ ေနရ၏။ ထို႔ေနာက္ ထိုအေဒၚႀကီးမွ စံုစမ္းကာ လံုငန္သို႔ အေရာက္ျပန္ပို႔ ေပးေလေတာ့၏။ ဤကား မခ်စ္စုေလး ျပန္ေျပာျပေသာ ၎၏ အျဖစ္အပ်က္မွန္တည္း။

မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ…..သင္တို႔၏ ပါတ္၀န္က်င္တြင္ မခ်စ္စုေလးမိဘမ်ားကဲ့သို႔ ဒုကၡ အခက္အခဲႀကံဳေတြ႕ရေသာသူမ်ားရွိပါက အထက္ပါ အင္းစမ ေတာ္ႀကီးကို မိတၱဴကူးယူ၍ ဖေယာင္းတိုင္တြင္ပတ္ကာ မီးထြန္းဆု ေတာင္းႏိုင္ပါေၾကာင္း။